Ο Νεοέλληνας

Ο Νεοέλληνας

Αγαπητή Φοίβη,

Απαντήσατε στην επιστολή μου («ΤΑ ΝΕΑ», 5.8.11), ότι με αυτά που γράφω προβλέπεται γενική αγανάκτηση. Εύχομαι και οι σαράντα χιλιάδες, περίπου, αναγνώστες της εφημερίδας να είναι και αναγνώστες της στήλης σας, και ας αγανακτήσουν. Προσωρινά πάντως, η μη αγανάκτηση περιορίζεται σε γνωστούς μου όλων των πολιτικών αποχρώσεων.

Επίσης η δημοτικότητά μου εκτείνεται σε μερικές εκατοντάδες τ.μ., οπότε όποιος και αν αγανακτήσει, θα είναι εφήμερο, αφού του είμαι τελείως άγνωστος.

Ομως ίσως σας ενδιαφέρει, πόσες φορές με έχει αγανακτήσει ο Νεοέλληνας / Νεοελληνίδα. Αν δεν σας κουράζει και έχετε χρόνο, διαβάστε ορισμένες αγανακτήσεις μου. Αγανακτούσα λοιπόν:

n Οταν το έπαιζε – το παίζει ακόμη – μεγάλος / μεγάλη, διότι είχε πέντε και ίσως παραπάνω τραπεζικές κάρτες στο πορτοφόλι του/της, χωρίς βέβαια την ανάλογη οικονομική επιφάνεια.

n Οταν έπαιρνε επιδόματα που δεν δικαιούνταν και ήταν περήφανος/η για την εξαπάτηση του κράτους.

n Οταν έπαιρνε σύνταξη μεγαλύτερη του μισθού του, ενώ ο χαζοευρωπαίος μετά από σαράντα χρόνια δουλειάς παίρνει 1.200 ευρώ.

n Οταν έπαιρνε εφάπαξ που ισοδυναμούσε με μία ολόκληρη περιουσία.

n Οταν ανεξάρτητα των περιουσιακών του στοιχείων έπαιρνε (παίρνει;) επίδομα ανεργίας.

n Οταν, ανεξάρτητα του ποσού της σύνταξης είχε (έχει;) οικονομικές ελαφρύνσεις, τις οποίες επιβαρύνονται τα κορόιδα.

n Οταν, επειδή τελείωσε το λύκειο, πρέπει να διορισθεί δημόσιος υπάλληλος, αφού είναι πεπεισμένος/η, ότι το Δημόσιο είναι πατρογονική του/της κληρονομιά.

n Οταν τη στιγμή που απολύεται από τον Στρατό απαιτεί διαμέρισμα από τον πεθερό, μαγαζί από τον μπαμπά και στα είκοσι πέντε του να είναι επιχειρηματίας – συνταξιούχος.

n Οταν για όλες τις ζημιές, φυσικές και μη, που του/της τυχαίνουν, πρέπει να τον/την αποζημιώνει το κράτος.

n Οταν ενώ είναι συνταξιούχος εργάζεται μαύρα.

n Οταν ενώ μου πουλούσε, σαν καταστηματάρχης, είδη χωρίς να δίνει απόδειξη (και ο ΦΠΑ έμενε στην τσέπη του), μετά σούφρωνε το πρόσωπό του, όταν απαιτούσα να κόψει.

n Οταν χωρίς κανένα οικονομικό έλεγχο μπαινόβγαινε στις τράπεζες, εισέπραττε δάνεια και απαιτούσε (απαιτεί;) από το κράτος να του τα χαρίσει.

n Οταν για κάθε εθνική συμφορά έφταιγαν και φταίνε πάντα οι άλλοι.

Οι ξένοι, οι διάβολοι, τα στοιχειά του δάσους και οι νεράιδες, ενώ αυτός/ή είναι το πλέον ηθικό πλάσμα του πλανήτη.

n Οταν επιμένει ότι ελληνικό ποδόσφαιρο και αθλητισμός είναι μόνον οι τρεις «μεγάλοι» Αθήνας – Πειραιά και οι δύο της Θεσσαλονίκης και παίχτης άλλης ομάδας δεν αξίζει να παίζει στην Εθνική.

n Οταν παρκάρει όπου του γουστάρει και πετά σκουπίδια και αποτσίγαρα από το αυτοκίνητο στον δρόμο.

n Οταν αραδιάζει τα σκουπίδια του όπου του καπνίσει και όταν είναι στη θάλασσα για μπάνιο, παραχώνει τις γόπες του / της στην άμμο.

n Οταν εκλέγεται δήμαρχος ή παίρνει οποιοδήποτε άλλο αξίωμα και θεωρεί σωστό να έχει μόνον απαιτήσεις από τον κρατικό μηχανισμό. Να του φτιάξουν δρόμους και πλατείες, χωρίς όμως δικαίωμα ελέγχου, αλλά αυτός / ή να έχει το αποκλειστικό δικαίωμα εγκαινίων και φωτογραφίας. Και επιπλέον, η Πολιτεία να του / της στήσει ανδριάντα, γιατί, λέει, κάλεσε συνεδρίαση συμβουλίου για να καταδικάσει την επέμβαση στο Νεπάλ, Ανατολικό Τιμόρ και στα Νησιά του Πάσχα, ενώ τα σκουπίδια πνίγουν τον δήμο «του» / «της» και φυσικά υπεύθυνος για εξεύρεση λύσης μόνον αυτός/ή δεν είναι.

n Οταν καίει τα δάση και απαιτεί χαζογελώντας να τα σβήσει ο εκάστοτε πρωθυπουργός.

n Οταν είναι το κόμμα του/της στην αντιπολίτευση και για ξηρασίες, βροχοπτώσεις, παγωνιές και τρικυμίες φταίει η κυβέρνηση, η οποία έπρεπε να προβλέψει τα καιρικά φαινόμενα. Οπως πάλι φταίει η κυβέρνηση, κατά τη φαντασία του/της για την πείνα στην Αφρική, τις φωτιές στην Αυστραλία και τα τσουνάμι του Ειρηνικού.

Ελπίζω, αγαπητή Φοίβη, να μην σας κούρασα με τη λίστα της αγανάκτησης, αν και ημιτελής – και αν συνέβη το αντίθετο, πιστεύω να με συγχωρήσετε, αφού είναι η πρώτη φορά που απαντώ σε σχόλιό σας.

Φιλικά και με πάρα πολλά ευχαριστώ

Χρίστος Τσαχπίνης – Καβαλιώτης

Γερμανία

Αυτό θα πει αγανάκτηση. Οχι πως διαφωνούμε κιόλας…

Επιλογές (πινακίδων)

Αγαπητή Φοίβη

Διαβάζω ότι υπάρχει κύκλωμα που δίνει βουλγαρικές πινακίδες σε έλληνες ιδιοκτήτες αυτοκινήτων προκειμένου να μην πληρώνουν τέλη και άλλους φόρους. Από πατριωτισμό καλά πάμε, κυρία Φοίβη μου. Σε τέτοιες δύσκολες εποχές. Εύγε σε αυτούς τους κυρίους!

Πέτρος Κ.

Μια ιδέα θα ήταν να τους αλλάζαμε τα επίθετα υποχρεωτικά. Λέγεται π.χ. Γεωργίου; Να γίνει Γκεοργκίεφ. Λέγεται Παπαδόπουλος; Να ονομαστεί Παπαντοπούλοφ. Αν κάνει, βρε παιδί μου, μια επιλογή – που δεν είναι κακό, όλοι έχουν το δικαίωμα της επιλογής στη ζωή – να την κάνει μέχρι τέλους. Ντόμπρα πράματα.