Το τελευταίο «αντίο»

Σύσσωμη η προοδευτική πολιτική ελίτ της χώρας είπε χθες το τελευταίο «αντίο» στον Νίκο Θέμελη (φωτογραφία επάνω), με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου (αναλυτικά οι παρουσίες στον «Μικροπολιτικό»). Ωστόσο, στο επίκεντρο ήταν ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης. Διαχρονικός διευθυντής γραφείου, άνθρωπος της διπλανής πόρτας και πιστός μεταξύ των πιστών του Σημίτη, ο Θέμελης μοιράστηκε μαζί του μια σχέση τεσσάρων δεκαετιών. Ανθρωπος αυτοσυγκρατημένος και κλειστός, ο κ. Σημίτης δεν είναι το είδος του πολιτικού που δείχνει τα συναισθήματά του ή που αναλίσκεται σε ρητορικές εξάρσεις. Ετσι, στο Κοιμητήριο Παπάγου, μέσα στη μελαγχολία, υπήρχε κι ένα στοιχείο προσμονής για το τι θα έλεγε ο πρώην πρωθυπουργός, άπαξ και κατέστη γνωστό ότι θα μιλούσε εκείνος για τον Θέμελη.

Η ομιλία, που άγγιξε τους ακροατές παρά τον κυνισμό των πολιτικών, είχε έντονο το προσωπικό στοιχείο. Πέρα όμως από τις βιωματικές αναφορές, ο κ. Σημίτης δεν δυσκολεύτηκε να περάσει από το ιδιωτικό στο δημόσιο και να δείξει, όχι χωρίς σαφήνεια λόγου, πώς η ευαισθησία του Θέμελη έγινε ήθος. Κάπως έτσι η τοποθέτηση του πρώην πρωθυπουργού – που κράτησε σταθερά την προσοχή του ακροατηρίου – έγινε καλειδοσκόπιο που φανέρωσε τη συμμετοχή του Θέμελη σε μια πολιτική περιπέτεια που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’80 και αποκρυσταλλώθηκε στην είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ. Ο κ. Σημίτης είχε επίσης πολλά να πει για τα βιβλία του Θέμελη, αλλά και να εξηγήσει ότι τελικά οι πολιτικές του αντιλήψεις και το λογοτεχνικό του ύφος ήταν δύο όψεις της ίδιας προσωπικότητας.