Αστυνομικά χρονικά

Μια η είσοδος – αυτή του κινδύνου, κοινές οι προδιαγραφές – κοινοί οι ήρωες, κοινές οι ηλικίες, οι ιδιότητες και οι σχέσεις μεταξύ τους, κοινός ο τόπος (μια μικρή επαρχιακή πόλη, πραγματική ή φανταστική), κοινός ο χρόνος (από το 1960 έως σήμερα), κοινή η εξαφάνιση ενός εκ των πρωταγωνιστών, κοινή και μια δολοφονία ή ατύχημα ή αυτοκτονία, αλλά οι ιστορίες διαφορετικές, τόσο στο ύφος όσο και στην πλοκή. Δεκαέξι συγγραφείς, εκ των ιδρυτικών μελών της νεοσύστατης Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (ΕΛΣΑΛ), ο Ανδρέας Αποστολίδης, ο Νεοκλής Γαλανόπουλος, ο Σέργιος Γκάκας, ο Αντώνης Γκόλτσος, ο Βασίλης Δανέλλης, η Τιτίνα Δανέλλη, η Νίνα Κουλετάκη, ο Απόστολος Λυκεσάς, ο Δημήτρης Μαμαλούκας, ο Τεύκρος και ο Ανδρέας Μιχαηλίδης – πατέρας και γιος, η Αθηνά Μπασιούκα, η Μαίρα Παπαθανασοπούλου, ο Αργύρης Παυλιώτης, ο Γιάννης Ράγκος και ο Φίλιππος Φιλίππου, μας μπάζουν στους μαιάνδρους της ελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας διαμέσου του ιδρυτικού τους «εγχειρήματος»: τη συγγραφή ενός βιβλίου αποτελούμενου από 16 αυτοτελή διηγήματα που όμως υπακούουν στους παραπάνω κοινούς περιορισμούς. Κινούμενοι μεταξύ του «χαλαρού των περιθωρίων» και του «πιστού των κοινών προδιαγραφών» και με τον μέσο όρο «να κλίνει στο άναρχο πιστό», όπως αναφέρει στον πρόλογο του τόμου ο Αντώνης Γκόλτσος, οι 16 συγγραφείς μάς αποδεικνύουν περίτρανα πως το κοινό δεν είναι απαραίτητα ούτε ομοιόμορφο ούτε περιοριστικό.