Πεθαίνω, άρα υπάρχω

Η Κέιτ Χάντσον πρέπει να είναι η πιο λαμπερή καρκινοπαθής στην ιστορία του σινεμά. Τι μπρίο, τι χαμόγελο, τι σπιρτάδα, τι κέφι! Μα λογικό, μας λέει η ταινία. Τι καλύτερο θα μπορούσε να σου συμβεί σ’ αυτή τη ζωή από το να πάθεις καρκίνο! Ευκαιρία να ανακαλύψεις τις αλήθειες της ζωής, να αφήσεις πίσω σου τις απερισκεψίες της αιώνιας νιότης, να ανακαλύψεις τον έρωτα. Και αν είσαι και πραγματικά τυχερή, τότε μπορεί και να τον ανακαλύψεις στο πρόσωπο του γιατρού σου! Αν νομίζετε πως αστειεύομαι, σας ενημερώνω πως αυτό προκύπτει από το στόρι «Ενας μικρός Παράδεισος» της Νικόλ Κασέλ. Τώρα, τα υπόλοιπα αφορούν περισσότερο τους ατζέντηδες των πρωταγωνιστών (μα, τι σκεφτόταν ο Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ όταν έλεγε το ναι;) και τους πολυμήχανους παραγωγούς που πιστεύουν πως δεν υπάρχουν όρια στο feelgood, όπως το λένε στο Αμέρικα. Αν σας ενδιαφέρει, εμφανίζονται επίσης η Κάθι Μπέιτς και η Γούπι Γκόλντμπεργκ στον ρόλο του… Θεού.