Ενας μεξικανός φίλος …

Ο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) είναι φορέας ιδιαιτέρως προβεβλημένος στην Ελλάδα. Αν μη τι άλλο, γιατί η θητεία ενός οικονομολόγου στις υπηρεσίες του θεωρείται τεκμήριο επιστημονικής εγκυρότητας. Και στην εγχώρια πολιτική, μπορεί να θεωρηθεί ακόμη και τεκμήριο υπουργοποίησης. Ο Γεράσιμος Αρσένης, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, η Λούκα Κατσέλη και ο Τάκης Ρουμελιώτης είναι μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα. Με την ευκαιρία, να μην παραλείψουμε και την επικείμενη τοποθέτηση της Τίνας Μπιρμπίλη ως πρέσβειρας στην έδρα του Οργανισμού στη Γαλλία.

Ο ΓΕΝΙΚΟΣ γραμματέας του

ΟΟΣΑ, ο Μεξικανός Ανχελ Γκουρία, συμπαθής διεθνής προσωπικότητα ούτως η άλλως, είναι από χθες ο δικός μας άνθρωπος. Οχι απλώς η έκθεση του Οργανισμού για την κατάσταση και τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας είναι το πιο αισιόδοξο κείμενο που μας έτυχε τους τελευταίους μήνες. Αλλά και γιατί ο άνθρωπος είχε την ευγένεια να έλθει και να την παρουσιάσει ο ίδιος στην Αθήνα, καθ’ υπέρβασιν της πρακτικής να κοινοποιούνται αυτά τα κείμενα στο Παρίσι.

ΟΥΤΩΣ ΕΧΟΝΤΩΝ των πραγμάτων, η ατμόσφαιρα χθες το μεσημέρι στο Μέγαρο Καρατζά της Εθνικής Τράπεζας έδειχνε πανηγυρική. Ηταν εκεί ο Βαγγέλης Βενιζέλος με τον Φίλιππο Σαχινίδη και τον Γιώργο Ζανιά, ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ο Γιώργος Κουτρουμάνης. Αυτοί στο πάνελ. Στην αίθουσα, λόγω προγενέστερου βίου στον Οργανισμό, εντοπίστηκαν ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου και η Λούκα Κατσέλη. Στο ακροατήριο και η Βάσω Παπανδρέου, ανάμεσα σε βουλευτές της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων. Αργότερα ο γενικός γραμματέας έκανε επίσκεψη αβροφροσύνης στην Αννα Διαμαντόπουλου στο υπουργείο της. Και της παρέδωσε αυτοπροσώπως μια έκθεση για την ελληνική εκπαίδευση, την οποία έχει συντάξει ο Οργανισμός.

Ο ΜΕΞΙΚΑΝΟΣ φίλος μίλησε με τα θερμότερα λόγια για τις προσπάθειες της χώρας να βγει από την κρίση χρέους και παρουσίασε τα διάφορα σενάρια που λένε ότι σε καμιά εικοσαριά χρόνια μπορεί να ρεφάρουμε. Γενικώς, προσπάθησε να μας εμψυχώσει με διάφορες χαριτωμενιές και παροτρύνσεις. Π.χ., κάποια στιγμή διαβεβαίωσε τους ακροατές ότι «υπάρχει ζωή και μετά το χρέος». Για να αρπάξει την ατάκα ο Βαγγέλης Βενιζέλος και να του απαντήσει: «Υπάρχει ζωή και κατά τη διάρκεια του χρέους». Ακόμη και το σύνθημα μιας εταιρείας που έλεγε: «Είμαστε δεύτεροι γι’ αυτό προσπαθούμε περισσότερο» υπενθύμισε ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ για να μας παρακινήσει να δουλέψουμε παραπάνω.

ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ τα ωραία, οι υπουργοί τού παρέθεσαν γεύμα με μενού απολύτως εναρμονισμένο με την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. Ζυμωτό ψωμί, ελαιόλαδο, ελληνικό πιάτο με ντολμαδάκια, φέτα και μελιτζάνα, ντοματοσαλάτα με κάππαρη και μυζήθρα Κρήτης, σφυρίδα στον ατμό και για το τέλος παγωτό καϊμάκι με βύσσινο. Ολα αυτά για 15 άτομα κόστισαν κάπου εξακόσια ευρώ συν ΦΠΑ. Αλλα 130 ευρώ συν ΦΠΑ κόστισε το κρασί.

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ασφαλείας του ξένου επισκέπτη βολεύτηκε πιο λιτά. Ντοματοσαλάτα με ντάκο Κρήτης, ζυμαρικά και παγωτό. Χωρίς κρασί. Αν βάλουμε και τα 900 ευρώ για τους καφέδες κ.λπ. κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης και κάτι άλλα έξοδα υποδοχής, ο συνολικός λογαριασμός για τον Βαγγέλη Βενιζέλο και τον κρατικό προϋπολογισμό ανήλθε σε 3.600 ευρώ. Καθόλου άσχημα.