ΗΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ Shopping στην παραλία του Αγίου Μάμα

Για πολλούς, το καλύτερο σημείο της Θεσσαλονίκης τους καλοκαιρινούς μήνες είναι ο δρόμος που οδηγεί… στη Χαλκιδική. Και φυσικά δεν εννοούν καθαυτή τη διαδρομή, την οποία το μποτιλιάρισμα μπορεί να την κάνει μαρτυρική, αλλά τον τελικό προορισμό, τις παραλίες, που σε αποζημιώνουν για τη – συχνά πολύωρη – ταλαιπωρία.

Για τους πιο νευρικούς οδηγούς, που εξαντλούνται και μόνο στην ιδέα του «σταμάτα – ξεκίνα», από τους πιο αξιόλογους κοντινούς προορισμούς είναι η παραλία του Αγίου Μάμα, το παλιό πεδίο βολής, για όσους γνωρίζουν, λίγο πριν από την Ποτίδαια. Περί τα τέσσερα χιλιόμετρα ακτή, «παρθένα» μέχρι πρότινος, όπου τα τελευταία χρόνια έχουν «ξεφυτρώσει» περισσότερα από δέκα μπιτς μπαρ, με λυόμενες κατασκευές.

Εκεί βρέθηκα το περασμένο Σάββατο. Δεν πρόλαβα καν να απλώσω την πετσέτα μου, όταν σταμάτησε μπροστά μου ο πρώτος έγχρωμος μικροπωλητής, που θέλησε να μου πουλήσει CD και DVD. Από εκείνη τη στιγμή και τουλάχιστον για το επόμενο τρίωρο πάσης φύσεως και φυλής μικροπωλητές εμφανίζονταν με συχνότητα ανάλογη με αυτήν που έπινα κάθε γουλιά από τον καφέ μου. Oλοι τους, άλλοι λιγότερο κι άλλοι περισσότερο πιεστικά, κάθιδροι από το διαρκές πηγαινέλα στην παραλία, προσπαθούσαν να προωθήσουν την πραμάτεια τους. Τι ήταν αυτή; Την πιο εύστοχη παρατήρηση την έκανε η ξαδέρφη μου. «Κατεβαίνεις στην παραλία μόνο με το μαγιό σου και φεύγεις… καινούργια. Με το καινούργιο σου καφτάνι – ή παρεό, αν προτιμάς – το καπέλο, τα κοσμήματα, την τσάντα, έχοντας “χτυπήσει” ένα τατουάζ χένας κι έχοντας απολαύσει μασάζ από τα έμπειρα χέρια κινέζων μεταναστών».

Μακριά από μένα κάθε ρατσιστική σκέψη. Ομως η εικόνα – και η ενόχληση – μάλλον δεν αντιπροσωπεύουν το σλόγκαν του ΕΟΤ «Ζήσε τον μύθο σου στην Ελλάδα».

Σημειωτέον ότι η συγκεκριμένη παραλία μπήκε στο «στόχαστρο» οικολογικών οργανώσεων, εξαιτίας της συσσώρευσης σκουπιδιών και με δεδομένο ότι υπάγεται στο Δίκτυο Natura 2000 και η κίνηση των αυτοκινήτων απομακρύνει την άγρια πανίδα. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ελληνική ιστορία…