Τρεις αστέρες στα πόδια της

Το κοινό της είχε εξαντλήσει και το τελευταίο εισιτήριο για την πρεμιέρα της νέας της παράστασης «6.000 μίλια μακριά» προ ημερών στο Λονδίνο. Μόλις ανέβηκε στη σκηνή οι κριτικοί άρχισαν να υποκλίνονται στο ταλέντο της και σήμερα, παρά τα 46 της χρόνια, τη χαρακτηρίζουν ως «μία από τις εκπληκτικότερες χορεύτριες της εποχής μας». Η επαναστάτρια που αναδιαμόρφωσε τον κόσμο του μπαλέτου Σιλβί Γκιγιέμ όμως, δεν επαναπαύεται στις δάφνες της. Εξακολουθεί να προετοιμάζεται για κάθε επόμενη εμφάνισή της με σπαρτιατική πειθαρχία και να νιώθει έναν κόμπο στο στομάχι πριν ανέβει στη σκηνή.

«Η χειρότερη στιγμή είναι πριν από την παράσταση», λέει η Παριζιάνα που κατάφερε μέσα σε ελάχιστο χρόνο να κατακτήσει την κορυφή με το ταλέντο της και να παραμείνει εκεί παρά τις ιδιαιτερότητες του χαρακτήρα της, οι οποίες της έχουν χαρίσει το παρατσούκλι «Δεσποινίς όχι». «Ολα βρίσκονται στο φουλ κι εσύ αισθάνεσαι ότι το σώμα σου δεν ακολουθεί και πως δεν θα τα καταφέρεις».

Η αέρινη χορεύτρια με τη δυναμική προσωπικότητα λοιπόν ξαναχτυπά. Και φέρνει το «6.000 μίλια μακριά» – μια παράσταση που είναι αφιερωμένη στους ιάπωνες πληγέντες από τον σεισμό – στο Ηρώδειο στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Τι θα παρουσιάσει; Τρεις ολοκαίνουργιες χορογραφίες που ισάριθμοι σπουδαίοι χορογράφοι έπλασαν ειδικά για εκείνη: ο Σουηδός Ματς Εκ, ο Αμερικανός Ουίλιαμ Φορσάιθ και ο Τσέχος Γίρι Κίλιαν, δημιουργώντας έτσι μια συνάντηση κορυφής. Και στο πλευρό της επί σκηνής ο εδώ και χρόνια παρτενέρ της Νικολά Λε Ρις.

«Την πρώτη εβδομάδα που δουλέψαμε με τον Φορσάιθ δεν μπορούσα να περπατήσω», εξομολογείται η μαθήτρια την οποία αγάπησε και μίσησε με πάθος ο Ρούντολφ Νουρέγιεφ. «Δεν είναι δύσκολη η κίνηση αυτή καθαυτή, αλλά οι ακραίες αλλαγές ταχύτητας. Ολα γίνονται τάχιστα και πρέπει να είσαι σε εγρήγορση για να καταλάβεις και έτοιμος να το εκτελέσεις. Υπάρχει μια ένταση που σε κάνει να χρησιμοποιείς τους μυς σου με διαφορετικό τρόπο», εξηγεί η Σιλβί Γκιγιέμ για τη συνεργασία της με τον Ουίλιαμ Φορσάιθ, με τον οποίο δούλεψε για πρώτη φορά πριν από 24 χρόνια και ο οποίος έχει «χτίσει» τέσσερις πρωταγωνιστικούς ρόλους για εκείνη.

«Θυμάμαι όταν την πρωτοείδα», λέει ο χορογράφος που μετέτρεψε το μπαλέτο σε μια δυναμική καλλιτεχνική φόρμα. «Ηταν 22 ετών, και μόλις την είχε αναδείξει ο Ρούντολφ Νουρέγιεφ, ως καλλιτεχνικός διευθυντής του Μπαλέτου της Οπερας του Παρισιού. “Πρέπει να δεις αυτή την κοπέλα” μου είπε ο βοηθός μου. Πήγαμε και την παρακολουθήσαμε ενώ έκανε ασκήσεις στην μπάρα από ένα παραθυράκι στην πίσω πλευρά της αίθουσας. Ηταν απίθανη. Είμαι απόλυτα υπνωτισμένος από την ευφυΐα της τέχνης της. Ξέρει τον τρόπο να χορεύει».

Ο Νουρέγιεφ τής άνοιξε ένα παράθυρο στον αληθινό κόσμο, τον κόσμο του σήμερα, όπως λέει και η ίδια. «Με εμπιστεύτηκε απόλυτα αν και ούτε εγώ δεν ήμουν σίγουρη για το τι έκανα». Παρ’ όλ’ αυτά εκείνη δεν δίστασε να τον αφήσει πίσω της και να περάσει στο αντίπαλο στρατόπεδο, στο Βασιλικό Μπαλέτο του Λονδίνου. Η αποχώρησή της έφτασε να γίνει θέμα συζήτησης ακόμη και στο Κοινοβούλιο. Εμεινε στο Λονδίνο για 12 χρόνια, μέχρι τη στιγμή που αποχώρησε έπειτα από έναν μεγάλο καβγά. Ωστόσο δεν μετανιώνει, καθώς το πάθος της για τον πειραματισμό και η σκηνική της ιδιοφυΐα είχαν ήδη προδιαγράψει το τέλος της συγκεκριμένης συνεργασίας.

«Πήγα ως ελεύθερο στοιχείο και έφυγα όταν πλέον δεν υπήρχε τίποτα άλλο να κάνω. Ηξερα τι θα βρω και το απόλαυσα. Ο,τι δεν μπορούσα να πάρω από εκεί θα το έβρισκα αλλού. Εκανα υπομονή διότι τους πήρε καιρό να συνειδητοποιήσουν ορισμένα πράγματα και κάποια εξ αυτών δεν τα έχουν ακόμη συνειδητοποιήσει».

Τελικά ποιος είναι ο λόγος που είναι σχεδόν αδύνατον να αντισταθεί κάποιος – ακόμη κι εκείνοι που την κατηγορούν πως τα ανοίγματά της είναι καταστροφή για το κλασικό μπαλέτο – στη γυναίκα που έμαθε να ζει στη σκηνή, να θέτει σκληρούς όρους, να οδηγείται από το ένστικτό της και να κάνει σχεδόν αποκλειστικά επιτυχημένα βήματα, γεγονός που την έχει αναδείξει ως μία από τις πλέον ακριβοπληρωμένες μπαλαρίνες του καιρού μας;

«Εχει τη φλόγα μέσα της», εξηγεί με μια κουβέντα ο χορογράφος που ξεχωρίζει για τις ευφάνταστες ερμηνείες κλασικών έργων, ο Ματς Εκ.