Οι τραγωδίες βγάζουν γέλιο

Τρεις θίασοι στήνουν θεατρικούς αγώνες την περίοδο κατά την οποία η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία καταρρέει. Δύο χιλιάδες χρόνια μετά, ένας θίασος 30 ηθοποιών, με τον Σταμάτη Φασουλή στο τιμόνι, ετοιμάζει μια παράσταση σε ένα προαύλιο χώρο, στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή, λίγο πριν από την πρεμιέρα στην Επίδαυρο. Σε εποχή κρίσης σαν τη σημερινή…

Δύσκολοι καιροί για «Σκηνοβάτες». Λίγο οι διακοπές ρεύματος, λόγω απεργιών, στις οποίες προσαρμόστηκαν οι πρόβες. Κάτι ο κίνδυνος να μην γίνει η παράσταση στο αργολικό θέατρο εξαιτίας κινητοποιήσεων του Σωματείου Εργαζομένων του Εθνικού Θεάτρου. Οι συζητήσεις περί οικονομικών δυσκολιών «ανάβουν» πριν από την πρόβα.

«Ας ξεχάσουμε καλύτερα ότι συνέβησαν όλα αυτά. Τέλος καλό, όλα καλά» λέει ο Σταμάτης Φασουλής. Οι εργαζόμενοι ανέστειλαν τις κινητοποιήσεις τους και ο θίασος ετοιμάζεται να αρχίσει την Κυριακή τις πρόβες στην Επίδαυρο.

«Ανακουφισμένοι» είναι οι συντελεστές που δούλευαν με τον φόβο της απεργίας. Ιδιαίτερα μετά την ακύρωση της παράστασης του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος «Μικρά Διονύσια» στην Επίδαυρο.

Είναι, όμως, τόσο καλό το κλίμα στις πρόβες. Πού χρόνος για ανησυχίες; Μέχρι γλυκά και φρούτα φέρνουν και τα μοιράζονται. «Αφού ο Σταμάτης κάνει ό,τι μπορεί για να μας ταλαιπωρεί…» λέει χαμογελώντας η Σοφία Φιλιππίδου καθώς μου μιλά για το σκηνικό: άρματα, αυτοσχέδιες σκηνές, μπαούλα, κάρα, ξυλοπόδαρα.

Δεν λείπουν και τα πειράγματα. «Εσύ είσαι ο Σταμάτης Φασουλής που βρίσκεται μπλεγμένος σε πρόσφατα σκάνδαλα ποδοσφαίρου;» ρωτάνε χαμογελώντας οι ηθοποιοί τον σκηνοθέτη, ο οποίος έφτασε καθυστερημένος και ορκιζόταν ότι είχε καλέσει ταξί, ώσπου συνειδητοποίησε ότι το είχε ξεχάσει. «Είναι δυνατόν να πιστεύετε κάτι τέτοιο;» τους απαντά.

Πού καιρός για αθλητικά σκάνδαλα. Είχε ολόκληρο έργο να συνθέσει, που κρύβει μέσα του την ιστορία του θεάτρου. Είχε την ιδέα για τους «Σκηνοβάτες» πριν από πέντε χρόνια. Οταν ένας φίλος του, αρχαιολόγος, του έδειξε μια επιγραφή στην Κω για θεατρικούς αγώνες όπου το βραβείο πήρε μια γυναίκα.

«Αναρωτήθηκα πώς είναι δυνατόν να πήρε βραβείο γυναίκα. Τότε δεν εμφανίζονταν γυναίκες στο θέατρο. Ετσι ξετυλίχθηκε μια ολόκληρη ιστορία. Ηταν, τελικά, μετά τα χρόνια του Νέρωνα. Ο οποίος θέσπισε νόμο ώστε να βγαίνουν οι γυναίκες στη σκηνή. Εμφανίστηκε και ο ίδιος στο θέατρο, αποθεώνοντας έτσι το επάγγελμα του ηθοποιού» λέει ο Σταμάτης Φασουλής.

Οι «Σκηνοβάτες» είναι ένα έργο – συρραφή κειμένων από τους Αισχύλο, Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αριστοφάνη, Πλαύτο, Μένανδρο, Ηρώνδα, Σενέκα, Λουκιανό. Εχει και ύμνους, χορικά, μίμους, φλύακες, ακροβατικά… Επρεπε λοιπόν να βρεθεί ένας τρόπος όλα αυτά να τα «γεννάει» η παράσταση. Γι’ αυτό και ο Σταμάτης Φασουλής ήταν στην αρχή διστακτικός. «Ηταν μεγάλο το βάρος που ανέλαβα. Δεν ήταν μόνον η επιλογή κειμένων αλλά και ο τρόπος σύνδεσής τους» σχολιάζει ο σκηνοθέτης.

Είναι ακόμη μία δουλειά – πρόκληση; «Αν το δω ως πρόκληση, θα το βάλω στα πόδια. Δεν δίνω στη δουλειά μου τις προεκτάσεις που μπορεί να έχει. Είμαι δειλός άνθρωπος» λέει.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ 3