Η τελευταία των ξωτικών

Οποιος παρακολουθεί την Μπγιορκ όταν δίνει παράσταση, παγιδεύεται στο σύμπαν της και γίνεται… αερικό. Αυτό αποκομίζει κανείς διαβάζοντας στη γαλλική εφημερίδα «Liberation» τα νέα της ισλανδής καλλιτέχνιδας σχετικά με την παγκόσμια περιοδεία της, με τίτλο «Biophilia».

Η αρχή έγινε στο Μάντσεστερ, στο πλαίσιο του διεθνούς φεστιβάλ της αγγλικής πόλης. Η περιοδεία της Μπγιορκ θα διαρκέσει τρία χρόνια, θα παρουσιαστεί σε οκτώ διαφορετικές πόλεις και θα παραμείνει στην καθεμία τουλάχιστον τρεις εβδομάδες. Το νόημα της «Biophilia» είναι ο εναγκαλισμός των οργανικών μορφών ζωής από την τεχνολογία. Είναι ο φόρος τιμής της Μπγιορκ στους κρυστάλλους, τους χαλαζίες, τα ορυκτά που λάμπουν, «μεγαλώνουν», κυλούν και συμμετέχουν στην αλυσίδα της ζωής της Γης. Η ίδια συνέλαβε αυτήν την ιδέα και την υλοποίησε σε μορφή συναυλίας – θέαμα του μέλλοντος σε συνεργασία με την ομάδα της. Την οποία αποτελούν ισλανδοί κατασκευαστές μουσικών οργάνων, τα μέλη ενός εργαστηρίου ηλεκτρονικών μέσων από το αμερικανικό MIT και ένας άγγλος εφευρέτης. Η ιδέα της Μπγιορκ είναι επηρεασμένη – όπως αναφέρει και ο επίσημος διαδικτυακός της τόπος – από τη φιλοσοφία του προσωκρατικού στοχαστή Παρμενίδη για την «οντότητα» των πραγμάτων που μας περιβάλλουν. Το «είναι» του Παρμενίδη για όλα τα όντα και όλα τα πράγματα μεταφέρθηκε με δικό του ήχο στο «Biophilia».

Αυτός ο ήχος βγαίνει μέσα από το γιγαντιαίο «sharpsichord». Ενα νέο μουσικό όργανο που η ομάδα της Μπγιορκ κατασκεύασε ως υβρίδιο του πληκτροφόρου σελέστα και του παραδοσιακού συμπλέγματος εγχόρδων και κρουστών από την Ινδονησία, γνωστού ως γκαμελάν. Το όργανο αυτό είναι ο πρωταγωνιστής στην περιοδεία της Μπγιορκ, καθώς γύρω από αυτό στήνονται μια κυκλική σκηνή και οκτώ οθόνες μεγάλων διαστάσεων, στις οποίες προβάλλονται εικόνες 3D που θυμίζουν την αισθητική της ταινίας «Avatar» του Τζέιμς Κάμερον.

Πάνω σε αυτήν τη σκηνή η Μπγιορκ εμφανίζεται σαν μάγισσα ιερουργός, φορώντας στο κεφάλι της μια κόκκινη περούκα αφάνα, ένα κοντό φόρεμα και έναν μπλε χιτώνα. Γύρω της βρίσκονται οι δύο μουσικοί του ιδιόμορφου οργάνου και τα 23 μέλη της γυναικείας χορωδίας από την Ισλανδία που κυκλώνουν και συχνά «κουκουλώνουν» την τραγουδίστρια. Μέσα από αυτό το σύμπλεγμα ορθώνονται ήχοι πολυφωνικοί από ανθρώπινες ηχητικές χορδές, ηλεκτρονικοί και στριγγοί μέσα από τα σύγχρονα τεχνολογικά επιτεύγματα που ενώνονται με εικόνες του Γαλαξία, με σκηνές από ηφαιστεικαές εκρήξεις, στιγμιότυπα από τον μικρόκοσμο της χλωρίδας και του υποθαλάσσιου περιβάλλοντος. Για να κάνουν το προοίμιο στο τραγούδι της Μπγιορκ. Η οποία παραμένει ξωτικό τραγουδώντας για τα μανιτάρια, τον χαλαζία, τη βροντή και τις μικρές αλεπούδες με τη λευκή ασημένια ουρά.

Ε.Φ.