ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Μέλλον αόρατο

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Ν. Μαλαβάκης, Τρικούπη 22, Τρίκαλα, γράφει:

«Στην πολυχιλιετή ιστορία της ανθρωπότητας ο καπιταλισμός έχει ζωή μόνον διακοσίων περίπου ετών, από το 1800 έως σήμερα. Στην αρχαιότητα και στον Μεσαίωνα οι φεουδάρχες (γαιοκτήμονες, τσιφλικάδες ή τιμαριώτες) είχαν χιλιάδες κοπάδια και στρέμματα, αλλά καπιτάλι (=κεφάλαιο, χρήμα ρευστό) δεν είχαν. Τα πρώτα εργοστάσια (στην Αγγλία, υφαντουργεία) συσσώρευσαν χρήμα στους βιομηχάνους, τους πρώτους καπιταλιστές της Ιστορίας. Κεφαλαιοκράτης γίνεσαι με τη βιομηχανία, όχι με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Σ’ αυτά τα λίγα χρόνια ζωής του, ο καπιταλισμός πέρασε πολλές κρίσεις και τις ξεπέρασε όλες, κυρίως με τους δύο Παγκοσμίους Πολέμους (όπου καταστράφηκαν τα πάντα, ξαναχτίστηκαν όλ’ απ’ την αρχή, βρήκαν όλοι εργασία). Σήμερα (μετά τη Χιροσίμα) πόλεμος παγκόσμιος δεν μπορεί να γίνει. Η τεχνολογία επέτρεψε ταχύτερη και μαζικότερη παραγωγή βιομηχανικών αγαθών. Επήλθε όμως κορεσμός στην κατανάλωση αυτών των αγαθών. Οση διαφήμιση και πλύση εγκεφάλου και αν υποστείς, δεν μπορείς να αλλάζεις κάθε εβδομάδα ψυγείο, κάθε μήνα αυτοκίνητο, κάθε εξάμηνο σπίτι και έπιπλα. Ο Τρίτος Κόσμος δεν αναπτύχθηκε, ώστε να αποκτήσει αγοραστική δύναμη. Ετσι, τα προϊόντα των εργοστασίων μένουν απούλητα, βιομηχανίες κλείνουν, εργαζόμενοι απολύονται κατά χιλιάδες. Ακόμη τώρα αυτοί οι απολυμένοι παίρνουν επίδομα ανεργίας. Σε λίγα χρόνια τα ταμεία θα αδειάσουν, θα κοπεί το επίδομα. Η κρίση αυτή άρχισε πριν από μερικά χρόνια και κορυφώθηκε την τελευταία διετία. Οι προσπάθειες της βιομηχανίας να στήσει εργοστάσια σε χώρες με φτηνά εργατικά χέρια αποδείχτηκαν άκαρπες. Πάλι τα προϊόντα των εργοστασίων μένουν απούλητα. Φαίνεται ότι αυτή την κρίση δεν μπορεί να την ξεπεράσει. Η υπερπροσφορά φτηνών κινέζικων προϊόντων επιδείνωσε την κατάσταση.

Στην Ευρωπαϊκή Ενωση ανήκουμε τα τελευταία τριάντα χρόνια. Οι Ευρωπαίοι μάς δάνειζαν, ήξεραν ότι τα ξοδεύαμε σε πισίνες, βίλες, τετρακίνητα τζιπ, σε χλιδή και επίδειξη. Αυτό τους εξυπηρετούσε, επειδή στη σπατάλη μας αγοράζαμε ευρωπαϊκά προϊόντα, αφού εμείς δεν παράγουμε τίποτα. Τα τελευταία δυο χρόνια μάς δανείζουν λίγα και πολύ δύσκολα. Επειδή και οι ευρωπαίοι (και αμερικανοί) δανειστές μας διέρχονται και αυτοί την κρίση του καπιταλισμού τους. Και αυτή η οικονομική δυσχέρεια φαίνεται πρώτα στις φτωχότερες χώρες: Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία. Ερχεται και η σειρά της Ιταλίας. Η Γερμανία είναι η ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης και θα αισθανθεί την κρίση τελευταία. Θα την αισθανθεί όμως και αυτή. Το ότι τα χρήματα που δανειζόμασταν κλέβονταν από ορισμένους και σπαταλιόνταν σε μη παραγωγικές επενδύσεις δεν είναι η αιτία της κρίσης. Τα χρήματα αυτά έπεφταν στην αγορά, η πισίνα έδινε δουλειά σε δεκάδες εργαζομένους. Γιατί τώρα η αγορά νέκρωσε; Επειδή βεβαίως δεν κυκλοφορεί χρήμα, κλεμμένο ή μη. Η αιτία της κρίσης είναι ο κορεσμός στην κατανάλωση. Τι προβλέπεται; “Κοινή γαρ η τύχη και το μέλλον αόρατον”».