TΟ ΝΕΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

Λέγεται ότι με κάθε κυβερνητικό ανασχηματισμό μηδενίζεται το κοντέρ και γίνεται μια νέα αρχή.

Αυτός ο κανόνας δεν ισχύει για το κυβερνητικό σχήμα που ορκίσθηκε χθες.

Δεν καλείται να διαμορφώσει εξ αρχής την κυβερνητική πολιτική. Αντιθέτως, η ευθύνη του είναι να τρέξει πάνω στις ίδιες ράγες αλλά με μεγαλύτερες ταχύτητες. Και στο σηµείο αυτό αναδεικνύονται τα συγκριτικά πλεονεκτήµατα αυτής της κυβέρνησης.

Κατά γενική οµολογία, πρόκειται για ένα πιο πολιτικό, πιο επιτελικό και πιο συνεκτικό σχήµα, αφού άλλωστε είναι και µικρότερο.

Η αρχιτεκτονική του διαµορφώθηκε κατά τρόπο που εξυπηρετεί συγκεκριµένες ανάγκες.

Πρώτα να σβήσει τη φωτιά που είχε αρχίσει να φουντώνει στην κυβερνητική παράταξη.

Ο κίνδυνος να κάψουν οι φλόγες της τις ελπίδες της χώρας για αποτροπή της οικονοµικής χρεοκοπίας, εάν δεν υπερψηφιζόταν το Μεσοπρόθεσµο Πρόγραµµα, ήταν ορατός.

Επίσης είναι φανερό ότι ο Πρωθυπουργός επιθυµεί να δώσει στην κυβέρνηση περισσότερο διεκδικητικά χαρακτηριστικά έναντι της τρόικας, χωρίς να αµφισβητούνται οι βασικές δεσµεύσεις της χώρας.

Και ένα ακόµη στοιχείο που διαπερνά τη φυσιογνωµία τουνέουΥπουργικούΣυµβουλίου είναι η επιδίωξη να αποκαταστήσει την επαφή µε την κοινωνία που πάλλεται στις πλατείεςκαι αµφισβητεί ακόµη και αυτή καθ’ εαυτήν την πολιτική.

Φυσικά στο ίδιο σχήµα υπάρχουν – ή µάλλον δεν υπάρχουν – στοιχεία που φαίνεται να ανίχνευε ο Πρωθυπουργός το τελευταίο διάστηµα και δεν προέκυψαν.

Αλλά αυτό είναι παρελθόν πλέον. Η κυβέρνηση βρίσκεται αντιµέτωπη µε το στοίχηµα που οδήγησε στη σύνθεσή της.

Και οφείλει να κινήσει πιο γρήγορα τον τροχό προς την υπέρβαση του οικονοµικού αδιεξόδου.

Φυσικά αυτό δεν θα συµβεί σε κενό αέρος.

Ολα πρέπει να γίνουν µε το βλέµµα στραµµένο στους πολίτες, ιδιαίτερα τους πιο αδύναµους που δοκιµάζονται.

Αυτούς πρέπει να έχουν διαρκώς κατά νουν οι νέοι υπουργοί. Και αυτοί θα τους κρίνουν, αργά ή γρήγορα…