ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ

Υπάρχει μια λέξη που συμπυκνώνει τον τρόπο με τον οποίο έκλεισε η χθεσινή ημέρα για την κυβερνητική παράταξη. – Ανακούφιση!

Αυτό που ξεκίνησε το πρωί σε υψηλούς τόνους και έδειχνε ως προοίμιο μεγάλης αναταραχής με απρόβλεπτες συνέπειες έκλεισε με επικράτηση της λογικής. Οι βουλευτές που αντιδρούν στην κυβερνητική πολιτική έριξαν τους τόνους και πάντως δεν επεκτάθηκε το φαινόμενο των παραιτήσεων, όπως φημολογούνταν.

Διευκόλυνε σε αυτό και η πρωτοβουλία να συγκληθεί η Κοινοβουλευτική Ομάδα ώστε τα μέλη της να θέσουν εκεί τους προβληματισμούς τους.

Ακόμη περισσότερο διευκόλυνε το ύφος αλλά και το περιεχόμενο της τοποθέτησης του Πρωθυπουργού ενώπιον των βουλευτών.

Οι αυτοκριτικοί τόνοι, η προαναγγελία νέου κυβερνητικού σχήματος με περισσότερο πολιτικά χαρακτηριστικά και η απόπειρα ψυχικής προσέγγισης που διέκρινε την ομιλία του ικανοποίησαν – αν κριθεί από τις αντιδράσεις του ακροατηρίου του.

Ολα αυτά σε συνδυασμό με το κύμα δηλώσεων υποστήριξης προς την Ελλάδα από κορυφαίους διεθνείς παράγοντες, μεταξύ των οποίων οι πρόεδροι των ΗΠΑ και της Γαλλίας, έφεραν τα αισθήματα ανακούφισης. Τα οποία, φυσικά, δεν περιορίζονται στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος.

Αφορούν ολόκληρη τη χώρα, η τύχη της οποίας έτσι κι αλλιώς συναρτάται από την πολιτική σταθερότητα, άρα πρωτίστως από την κυβερνητική σταθερότητα.

Ωστόσο, η ανακούφιση με κανέναν τρόπο δεν ισοδυναμεί με αυτό που θα λέγαμε: τέλος καλό, όλα καλά.

Γιατί απλούστατα δεν τελείωσε τίποτε.

Οι ενδοκυβερνητικές ισορροπίες παραμένουν εύθραυστες, καθώς υπάρχει ο κύκλος που ανοίγει με τον ανασχηματισμό και την ψήφο εμπιστοσύνης και ολοκληρώνεται με την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος.

Αλλά πάνω από όλα εξακολουθούν να είναι στενά τα περιθώρια της ελληνικής οικονομίας και, συνεπώς, και των απαιτούμενων χειρισμών για τη σωτηρία της.

Η εμφανής διάθεση της διεθνούς κοινότηταςνα μηναφήσειτην Ελλάδα ακάλυπτη είναι καλό σημάδι. Αλλά ταυτόχρονα υποδηλώνει ότι ο κίνδυνος που απειλεί την ελληνική οικονομία είναι τόσο μεγάλος, ώστε φοβίζει για τις επιπτώσεις του στην ευρωπαϊκή και τη διεθνή οικονομία. Η στάθμιση αυτών των δεδομένων πρέπει να λειτουργήσει εφεξής ως οδηγός, τουλάχιστον για το κυβερνών κόμμα.

Ωστε να μην μπει εκ νέου σε περιοχή αναταράξεων, οπότε δεν θα απομένει άλλη επιλογή πλην των εκλογών.