Στρατηγικές

Πριν από πολλά χρόνια που είχα την τύχη να επισκεφθώ το Φανάρι και έγινα δεκτός από τον Πατριάρχη∆ημήτριο, τον πράγματι μακαριστό, σε συζήτηση που ανοίχτηκε είπε με παράπονογιατί η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν ακολουθεί την παράδοση του Βυζαντίου, πράγμα, όπως τόνισε, που το εφαρμόζει σχεδόν σχολαστικά η τουρκική εξωτερική πολιτική, από την εποχή του Μωάμεθ του Πορθητή και ύστερα επί Σουλτανάτου, αργότερα επί Κεμάλ και τώρα στην ύστερη Τουρκική ∆ημοκρατία. Εξωτερική πολιτική ηγεμονική, επιθετική, αυτοκρατορική. Εξειδικεύοντας μάλιστα το θέμα διευκρίνισε πως οι υπουργοί τηςσύγχρονης τουλάχιστον Τουρκίας, ανεξαρτήτως κομματικής ένταξης, ανεξαρτήτως προσωπικής πολιτικής φιλοσοφίας, διαχειρίζονταιφακέλους!! Αν αλλάζει συχνά η τακτική, δεν αλλάζουν η θεμελιώδης στρατηγική και οι κεντρικοί στόχοι της εξωτερικής πολιτικής. Οι πρόσφατες εκλογές στην Τουρκία επιβεβαίωσαν τη διαβεβαίωσητου παναγιώτατου εκείνου λευίτη. Ο σημερινός και, ως φαίνεται, αυριανός υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Νταβούτογλου, που πρόσφατα έγινε το βιβλίο τουγια την εξωτερική πολιτική τηςγείτονος μπεστ σέλερ και στην Ελλάδα, συνεχίζει, απλώςμε προσωπικό στυλ, τους κύριους άξονες της πολιτικής της Τουρκίας στον ευρύτερο χώρο ανάπτυξης του κράτους του με απαρασάλευτη στοχοθεσία.

∆ιαχειρίζομαι φακέλους σημαίνει πως ακολουθώ την ίδια λογική, φιλοσοφία και αξιολόγηση με την οποία κινήθηκε η εξωτερική πολιτική τουλάχιστονέναν αιώνα.

Η διπλωματική ιστορία της περιοχής μας άλλωστε το πιστοποιεί.

Αλήθεια η ελληνική εξωτερική πολιτική, αφήστε τον αιώνα, τα τελευταία 30 χρόνια ποια φιλοσοφία και ποιες μεθόδους διαχείρισης τωνκρίσεων έχει να εμφανίσει; Ποια στρατηγική έχει να ανταπαντήσει στην τουρκική επιθετική εξωτερική πολιτική;