Κατσιάσματα και τυφλές ελπίδες

Προς Φοίβη Αθηναίου, «Χρειάστηκε να γεράσω για να μάθω τι είναι ευτυχία. Τελικά ευτυχία είναι ένα ζευγάρι χέρια, δύο χέρια. Αυτά που θα σε αγκαλιάσουν, θα σε κρατήσουν, θα σε κοιμίσουν, θα σε περιποιηθούν, θα σου μαγειρέψουν, θα σε χαϊδέψουν και στο τέλος θα σου κλείσουν τα μάτια.

Τα πολλά χέρια απλώς σε κατσιάζουν. Χάσιμο χρόνου».

Γιάννης Τζ. Κι επειδή, όπως έχει τραγουδήσει και η Λίτσα Διαμάντη, αγαπητέ Γιάννη, «δεν υπάρχει ευτυχία που να κόβεται στα τρία», φανταστείτε τι ευτυχία διάγομεν τώρα που μας περικόπτονται όλα στα… τρία, ίσως και σε περισσότερα, για χάρη του δημοσιονομικού μας χρέους.