Το τέταρτο κουδούνι

Καινούργιο θεατρικό έργο γράφει η Ελένη Ράντου (φωτογραφία), µε τον προσωρινό τίτλο «Ξαφνικά γίναµε ξένοι…» και σε συνεργασία µε το συγγραφικό δίδυµο της τηλεόρασης Σάρα Γανωτή – Νίκος Σταυρακούδης µε τους οποίους συνεργάστηκε στην πετυχηµένη σειρά «Εργαζόµενη γυναίκα», για να το παρουσιάσει τον επόµενο χειµώνα στο «∆ιάνα» της, επανερχόµενη στη σκηνή µετά από απουσία ενός χρόνου.

Ενας αλλοδαπός διαρρήκτης που µια γυναίκα τον πιάνει στα πράσα να κλέβει το σπίτι της και τον οποίο, στην προσπάθειά του να το σκάσει, χτυπάει ένα αυτοκίνητο που οδηγεί ο άντρας µε τον οποίο η γυναίκα βρίσκεται στη διαδικασία του διαζυγίου, είναι ο βασικός άξονας της ιστορίας του έργου το οποίο έχει γραφτεί κατά τα δυο τρίτα. Και του οποίου κύριο θέµα είναι ο φόβος και η αποξένωση που µας καταδυναστεύουν τα τελευταία χρόνια – µια αιχµηρή, µαύρη κωµωδία.

Η Ελένη Ράντου πρωτοεµφανίστηκε ως συγγραφέας µε την ενδιαφέρουσα σκληρή κωµωδία «Μαµά µην τρέχεις» που ανέβηκε, σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, στο «∆ιάνα», τη σεζόν 2002 – 2003 και παίχτηκε µε µεγάλη επιτυχία για τρεις συνεχόµενους χειµώνες – έως το 2005.

Οι συντελεστές κι η διανοµή – έξι πρόσωπα – ακόµα συζητιούνται. Το µόνο σίγουρο είναι πως τον διαρρήκτη θα υποδυθεί ιρανικής καταγωγής ηθοποιός.

Κλειστό και πάλι το «Ξενία» της Επιδαύρου. Κλειστή και η καντίνα στο πάρκινγκ. Ο επιχειρηµατίας που µισθώνει τους χώρους κάτι πάλι επιδιώκει – ως προς το µίσθωµα, πιθανόν, απ’ την Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα; Ο κάθε ιδιώτης πράττει, φυσικά, ανάλογα µε τα συµφέροντά του, εφόσον οι συµβάσεις που ’χει υπογράψει του δίνουν αυτό το δικαίωµα. Αλλά το Φεστιβάλ Επιδαύρου πλησιάζει. Ελπίζω πως δε θα την πληρώσουµε εµείς οι θεατές. Και πως δε θα πούµε το νερό νεράκι εν µέσω καυσώνων όπως συνέβη και το 2006, όταν ο ίδιος επιχειρηµατίας την ίδια στάση – «δεν τα ανοίγω» – τήρησε. Το Ελληνικό Φεστιβάλ και οι λοιποί έχοντες ευθύνη πρέπει έγκαιρα να µεριµνήσουν.

Ο Πέτρος Φιλιππίδης ανέλαβε τη σκηνοθεσία – και µαζί µε τον Χρήστο Σιµαρδάνη και τη µετάφραση – της κωµωδίας του Νόελ Κάουαρντ «Ιδιωτικές ζωές» – ο ελληνικός τίτλος δεν αποφασίστηκε ακόµα – που θα παρουσιάσει το πρώτο δεκαήµερο του Οκτωβρίου στην ∆εύτερη Σκηνή του θεάτρου «Αλµα» ο Τάσος Ιορδανίδης (φωτογραφία δεξιά) µε το θίασό του S.T.E.P. Μαζί του, Θάλεια Ματίκα, Νικολέττα Κοτσαηλίδου και Ορέστης Τζιόβας. Τα κοστούµια θα ’ναι της Ιωάννας Τιµοθεάδου κι οι φωτισµοί του Μπάµπη Αρώνη.

Το έργο στα ελληνικά έχει παιχτεί για τελευταία φορά µόλις την λήξασα θεατρική περίοδο στην Λεµεσό της Κύπρου, απ’ την εκεί ΕΘΑΛ, σε σκηνοθεσία Μαγδαλένας Ζήρα. Στην Ελλάδα έχει να παρουσιαστεί απ’ τη σεζόν 2002 – 2003, όταν το ανέβασε ο Γιάννης Χουβαρδάς στο «Αµόρε» για το «Θέατρο του Νότου».

Το S.T.E.P. ιδρύθηκε το 2007 και έκτοτε έχει παρουσιάσει τον βασισµένο στη νουβέλα του Τζον Φόουλς «Συλλέκτη» σε σκηνοθεσία Γιάννη Βούρου στο «Αργώ Studio» και την επόµενη σεζόν στην Β’ σκηνή του «Νέου Ελληνικού Θεάτρου» του Γιώργου Αρµένη σε σκηνοθεσία Γιώργου Κιµούλη – τη σεζόν αυτή, παράλληλα µε «Το δάσος» του Ντέιβιντ Μάµετ σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Καραντινάκη – και τις «Επικίνδυνες σχέσεις» του Κρίστοφερ Χάµπτον, σε σκηνοθεσία Γιώργου Κιµούλη επίσης, στην Β’ Σκηνή του θεάτρου «Αλµα» για δυο συνεχόµενες σεζόν.

Η χειµερινή / εαρινή θεατρική σεζόν – µε καλοκαιρινή, πια, «ουρά»… – έληξε. Ή σχεδόν έληξε. Είδα αρκετές καλές έως πολύ καλές παραστάσεις – παραστάσεις, που, εν πάση περιπτώσει, µου άρεσαν. Αλλά θα επανέλθω στο παλαιότερα λεχθέν: στο ελληνικό θέατρο, αυτή τη στιγµή, υπάρχουν καλές παραστάσεις και υπάρχουν και οι παραστάσεις του Λευτέρη Βογιατζή.

«Το θερµοκήπιο» του Πίντερ, που ανέβασε φέτος – όπως το ανέβασε – και που θα επαναλάβει την επόµενη σεζόν επιβεβαιώνει τον κανόνα. Κι όχι ως εξαίρεση. Ο Βογιατζής δε χρειάζεται συνηγόρους, είναι µεγάλο πια το κοινό που έχει καταλάβει καλά τι συµβαίνει εδώ και χρόνια στην οδό Κυκλάδων – όσες αντιρρήσεις κι αν υπάρχουν κατά καιρούς – και που γεµίζει το θέατρο. Αλλά θα σας συνιστούσα, την παράσταση αυτή, αν δεν την είδατε, όταν επαναληφθεί, να µην τη χάσετε.

«Εχω παρακολουθήσει εξαιρετικές παραστάσεις του Φεστιβάλ Αθηνών και έχω εκφράσει τον ενθουσιασµό µου για τις επιλογές του κ. Λούκου», µου γράφει η αγαπητή µου Πέµη Ζούνη (φωτογραφία), βουλευτίνα και ηθοποιός – ιδιότητά της την οποία εγώ προτάσσω –απαντώντας στο σχόλιο το οποίο δηµοσιεύτηκε στο «Τέταρτο Κουδούνι», στις 2 Ιουνίου. Οπου επεσήµαινα ότι µεµεγάλη µου έκπληξη διάβασα σε επερώτηση έξι βουλευτών για το Ελληνικό Φεστιβάλ,την οποία συνυπογράφει, νααναφέρεται:

«Πώς αιτιολογείται ότι διοργανώνονται υψηλού κόστους παραγωγές σε χώρους χαµηλής χωρητικότητας (Πειραιώς 260);». Και αναρωτιόµουν αν είναι δυνατόν σ’ ένα καλλιτεχνικό φεστιβάλ οι χώροι όπου παρουσιάζονται οι εκδηλώσεις του να επιλέγονται µεκριτήριο το κόστος των εκδηλώσεων κι όχι σε ποιο χώρο ταιριάζουν.

«∆εδοµένης δε της επιτυχίας των επιλογών του», συνεχίζει, «αλλά και της δύσκολης οικονοµικής συγκυρίας, διατυπώθηκε η ερώτηση από µια ανάγκη: να συνδυάσουµε, εάν είναι δυνατόν, τις καλλιτεχνικές ανάγκες µε την µεγαλύτερη δυνατή οικονοµική απόδοση. Ως ιδιώτης παραγωγός (όπως πολύ σωστά επισηµαίνετε) έχω µόνο προσωπική ευθύνη. Ως εποπτεύουσα των κρατικών φορέων, έχω καθήκον να ρωτάω και να βοηθώ στην καλύτερη δυνατή χρήση του δηµοσίου χρήµατος. Σεβόµενη πάντα (φύσει και θέσει) τις καλλιτεχνικές ιδιαιτερότητες. Γιατί αυτή η XXL έκπληξη;».

Μα ακριβώς γιατί πιστεύω ότι οι «καλλιτεχνικές ιδιαιτερότητες» δε γίνεται να αντιµετωπίζονται µε δυο µέτρα και δυο σταθµά.

∆εν ήµουν στην Αθήνα όταν πήρε το ταξί κι έφυγε. Και τον Γιάννη Βαρβέρη (φωτογραφία), τον Ποιητή, το µεταφραστή, τον κριτικό – τον λεπταίσθητο –, δεν τον αποχαιρέτισα. Οπως ήθελα. Τον αποχαιρετώ, όµως, απ’ το «Τέταρτο Κουδούνι». Που σήµερα του το αφιερώνω. ∆ιότι το Θέατρο πολύ το αγάπησε. Και διότι τον εκτιµούσα. Και δεν ξεχνώ ποτέ, εγώ τουλάχιστον, το χαστούκι – κυριολεκτώ – που του ’ριξε δηµόσια πρωταγωνιστής µας – εκλεκτός… Γιατί δε γούσταρε αυτά που του ’γραψε.
Προ 50ετίας

Απόψε και αύριο το βράδυ θα γίνουν, στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, οι δύο γενικές δοκιµές της τραγωδίας του Σοφοκλέους «Ηλέκτρα», µε την οποίαν θα εγκαινιασθή το φετεινό Φεστιβάλ Αρχαίου ∆ράµατος. Η «Ηλέκτρα» ανεβάζεται µε µετάφρασι Ι. Γρυπάρη, µε σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη, σκηνογραφίες Κλ. Κλώνη, κοστούµια Αντ. Φωκά, µουσική Μεν. Παλλάντιου και χορογραφία Τατιάνας Βαρούτη. Την Ηλέκτρα υποδύεται η Άννα Συνοδινού (φωτογραφία κάτω) και τον Ορέστη ο Θ. Κωτσόπουλος. 16 Ιουνίου 1961. Η Μισελίν Πρελ, η συµπρωταγωνίστρια του Ζεράρ Φιλίπ στο αλησµόνητο φιλµ του Κλωντ Ωτάν Λαρά «Φλογισµένα νιάτα» και έξοχη ερµηνεύτρια άλλων 25 περίπου γαλλικών ταινιών, βρίσκεται από χθες το απόγευµα στην Αθήνα […] Η Μισελίν Πρελ, προσκαλεσµένη από τον Οργανισµό Τουρισµού, θα παρακολουθήση, µαζί µε την νεαρή συνάδελφό της και συµπατριώτισσά της Φρανσουάζ Πρεβώ, που έφθασε επίσης χθες το απόγευµα, την αυριανή έναρξι του εφετεινού Φεστιβάλ Επιδαύρου που θα γίνη µε την παρουσίασι της «Ηλέκτρας» του Σοφοκλέους. Στην αυριανή πρεµιέρα, προσκαλεσµένοι επίσης από τον Οργανισµό Τουρισµού, θα παρευρεθούν ο διάσηµος Γερµανός ηθοποιός Όττο Χάσσε που βρίσκεται από 15θηµέρου στην Αθήνα, ο Κουρτ Γιούργκενς που ήλθε προχθές, και ο Αµεντέο Νατσάρι µε την Ελληνίδα σύζυγό του και γνωστή ηθοποιό Ιρένε Τζέννα, που φθάνουν σήµερα το απόγευµα.

17 Ιουνίου 1961.