Κλάψα ανΙΚΑτε µάχαν

Κυρία Φοίβη, Εσείς που ξέρετε και βλέπετε τα πολλά, έχετε αντιληφθεί αυτό που συµβαίνει µε το υπέροχο ΙΚΑ µας και τους γιατρούς του; Εχετε αντιληφθεί ότι ο κοσµάκης δεν φτάνει που υφίσταται τις περικοπές σε µισθούς και συντάξεις, χάνει και την περίθαλψή του από το µεγάλο, υποτίθεται, Ταµείο µας; Οκτώ ραντεβού είχα κλείσει τον τελευταίο µήνα σε γιατρούς του ΙΚΑ, στο Χαλάνδρι και στους Αµπελοκήπους, για να µου γράψουν εξετάσεις ή να τις δουν. Εφτά ραντεβού µου ακύρωσαν, κάποια παίρνοντάς µε ευτυχώς τηλέφωνο για να µην κατεβώ στα ιατρεία µε το λεωφορείο και να υποστώ όλη αυτή την ταλαιπωρία, γιατί είµαι και µεγάλη γυναίκα, και κάποια άλλα δίχως καν προειδοποιητικό τηλεφώνηµα από τη γραµµατεία, οπότε εκτός από την ακύρωση µε το έτσι θέλω των ραντεβού εισέπραξα από το «κοινωνικό κράτος» µας και την ταλαιπωρία. Γιατί τα ακύρωσαν; Τα περισσότερα γιατί, όπως µου είπαν, οι γιατροί «έφυγαν σε άδεια». ∆εν το ήξεραν όταν έκλειναν ραντεβού; Και πότε είναι το επόµενο ραντεβού που µπορώ να κλείσω;

Τα περισσότερα στα τέλη Ιουλίου, άλλα αρχές Αυγούστου. Τότε δεν θα είναι σε άδεια οι γιατροί; Τότε δεν θα ακυρώνουν ραντεβού; Το καλύτερο είναι ότι µια ακριβή ενδοκρινολογική εξέταση µπορούσα να την κάνω και στον Ερυθρό Σταυρό στους Αµπελοκήπους, µε κάποια παραπάνω χρήµατα. Πήγα λοιπόν εκεί. Αµ δε. Το επόµενο ραντεβού µπορεί να είναι για τα τέλη Ιουλίου. Αυτό θα πει κοινωνική πρόνοια. ∆εν φτάνει που µας κόβουν τόσα από τις συντάξεις, µας αναγκάζουν να πληρώνουµε και σε ιδιώτες. Αν αυτό δεν είναι ξεδιαντροπιά, όπως λένε, δεν ξέρω τι είναι!

Με αγανάκτηση, Αλκµήνη Παπασταύρου Μην τα λέτε τόσο δραµατικά (όσο είναι), αγαπητή Αλκµήνη, γιατί θα µας στεναχωρέσετε την αρµόδια υπουργάρα µας, που µετά βγαίνει και κλαψουρίζει στα κανάλια. Και κλαψουρίζει κι άγαρµπα. Κι έτσι εκτός από τις περικοπές, το κάκιστο και ψευδεπίγραφο «κράτος προνοίας», που κι αυτό ξεθεµελιώθηκε στα χρόνια του ονείρου της ψεύτικης λαµέ ευµάρειας, θα έχουµε και την κλάψα του (διότι από ουσία δεν βλέπω να γίνεται τίποτα – εδώ τόσον καιρό δεν είχαν διοριστεί διοικητικά συµβούλια σε νοσοκοµεία για να λειτουργήσει, έστω, κάτι). Και ποιος την αντέχει…