ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΑΥΡΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Aπό την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκαν οι συγκεντρώσεις των «Αγανακτισμένων» στις πλατείες «ΤΑ ΝΕΑ» τις «διάβασαν» ως «μια εξέλιξη που συναρπάζει».

Σημειώναμε στο κύριο άρθρο της 27ης Μαΐου: «Είναι ελεύθεροι άνθρωποι, που θέλουν να διατυπώσουν συλλογικά, ειρηνικά και µε αυτοπειθαρχία πόσο τους πνίγει η σηµερινή κατάσταση».

Με τη βεβαιότητα ότι αυτά τα χαρακτηριστικά εδραιώνουν έναν νέο τύπο επικοινωνίας και διαµαρτυρίας, που παραπέµπει στο µέλλον.

Τα προχθεσινά γεγονότα έξω από τη Βουλή ήταν µια ψυχρολουσία για όσους αποδέχονται αυτή τη θέση.

Γιατί ο προπηλακισµός και η παρεµπόδιση βουλευτών από µια, µικρή έστω, µερίδα συγκεντρωµένων υπήρξε φαινόµενο που αντιστρατεύεται τη φύση αυτού του κινήµατος και υπονοµεύει την προοπτική του.

Ηταν µια «παρεκτροπή» στις παρυφές, ή στο περιθώριο, του βασικού γεγονότος.

Ερήµην του πλήθους που συγκεντρώνεται κάθε βράδυ στην Πλατεία Συντάγµατος.

Ισως µια επιρροή από την παράλληλη συγκέντρωση που είχε προηγηθεί στα Προπύλαια µε εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά.

Σε κάθε περίπτωση όµως, σε όποιους και αν αποδοθεί, ο αποκλεισµός του Κοινοβουλίου είναι πράξη επιστροφής στο µαύρο παρελθόν. Απειλεί να ακυρώσει τους δίκαιους λόγους που κάνουν τόσο πολλούς ανθρώπους να κινητοποιούνται.

Στις δηµοκρατίες οι διαµαρτυρίες και οι λαϊκές συγκεντρώσεις παίρνουν συχνά έντονα χαρακτηριστικά.

Καθώς η ατµόσφαιρα είναι τεταµένη, σηµειώνονται αποδοκιµασίες και ακούγονται συνθήµατα που περικλείουν οργή και αγανάκτηση. Αλλά η οµάδα που δενεπέτρεπε προχθές το βράδυ στους βουλευτές να βγουν από το Κοινοβούλιο, µε ύβρεις και εκτόξευση αντικειµένων, είχε άλλες διαθέσεις.

Και δεν προσέφερε καλές υπηρεσίες στους «Αγανακτισµένους».

Τέτοιες συµπεριφορές δηµιουργούν τις προϋποθέσεις – αν δεν το επιδιώκουν κιόλας – να µετατραπούν αυτές οι συγκεντρώσεις σε πεδία µάχης.

Παραπέµπουν σε εικόνες που για πολλά χρόνια αποθάρρυναν τους πολίτες να µετέχουν σε κινητοποιήσεις.

Η µαζικότητα της πλατείας ενισχύθηκε ακριβώς γιατί υπήρξε η βεβαιότητα ότι δεν θα εκτυλίσσονταν σκηνές βίας.

Αν αυτή η µαζικότητα χαθεί, τότε θα χαθεί και το νόηµα αυτών των συγκεντρώσεων διαµαρτυρίας.

Αλλωστε οι υπαρκτές και µεγάλες ενίοτε ευθύνες της πολιτικής τάξης δεν βαρύνουν όλους τους πολιτικούς.

Αφορούν τον καθένα χωριστά. Και αποδίδονται από τους πολίτες µε την ψήφο τους και µε την εν γένει στάση τους στο πλαίσιο της νοµιµότητας.

Είναι πέρα από κάθε λογική να «λιθοβολούνται» συλλήβδην οι 300 της Βουλής, όταν το ένα τρίτο από αυτούς είναι νέοι βουλευτές, εκλεγέντες για πρώτη φορά.

Υστερόγραφο: Οπως είναι και πέρα από κάθε δικαιολογία να «δραπετεύουν» µέλη της Εθνικής Αντιπροσωπείας από την πίσω πόρτα.