ΙΔΑΝΙΚΟΙ ΑΥΤΟΧΕΙΡΕΣ

Από το πουθενά τις τελευταίες ημέρες άνοιξαν κάποιες συζητήσεις που αγγίζουν τα όρια της παραφροσύνης.

Σε μια χώρα που προσπαθεί να βρει ήρεμα νερά για να οργανώσει την πορεία της προς τη σωτηρία, κάποιοι προκαλούν με τον τρόπο τους τρικυμία.

Κατ΄ αρχάς από δηλώσεις διαφόρων παραγόντων, αλλά και από κυβερνητικούς κύκλους, εγείρεται αιφνιδίως θέµα δηµοψηφίσµατος.

Ουδείς µπορεί να αντιληφθεί τι είναι αυτό που πρέπει να κριθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο και για ποιον λόγο.

Ο καθένας όµως αντιλαµβάνεται ότι αυτή η συζήτηση λειτουργεί αποσταθεροποιητικά στο συλλογικό υποσυνείδητο. Οι πολίτες δυσκολεύονται να διαχωρίσουν µια απλή ιδέα που ενδεχοµένως διατυπώθηκε σε κάποιασύσκεψη, ή από κάποιο βήµα, απότον υπαρκτό πολιτικό σχεδιασµό της κυβέρνησης.

Ακούγοντας φήµες, εκδοχές και θεωρίες περί δηµοψηφίσµατοςπου θα τουςµεταφέρει το βάροςνα κρίνουν ένα πιθανό νέο Μνηµόνιο, ή και την… ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, ανησυχούν.

Αυτή η ανησυχία µπορεί να εξελιχθεί σε πανικό και νευρικέςκινήσεις όταν προστίθενται δηλώσεις σαναυτή που έγινε χθες από την – ελληνίδα – επίτροπο Αλιείας της Ε.Ε. (ρεπορτάζ στιςσελίδες 8-9).

Η επισηµοποίηση κατάκάποιον τρόπο µιας περιθωριακής συζήτησης – στην Ελλάδα ή στην Ευρώπη – γιατο ενδεχόµενο επιστροφής στη δραχµή είναι αψυχολόγητη.

Γενικώς οι άσκοπες δηλώσεις κοινοτικών παραγόντων ή κυβερνητικών αξιωµατούχων των χωρών – µελών της Ευρωζώνης, περί του ελληνικούχρέους και τουευρώ, προσφέρουν κακές υπηρεσίες αυτή την περίοδο.

Αυτή η παρατήρηση γίνεται από πολλούς. Π.χ. είναι χαρακτηριστικό το χθεσινό κύριο άρθρο της έγκυρης γαλλικής εφηµερίδας «Λε Μοντ» που συνιστά ψυχραιµία σε όσους εκφέρουν δηµόσιο λόγο (σελίδα 11). Στα µέσα ενηµέρωσης, αλλά καιµεταξύ των πολιτών, διατυπώθηκαν πολλές εικασίες για τους λόγους που τροφοδοτούν αυτές τις συζητήσεις.

Αλλοι µίλησανγια προσυνεννοηµένες δηλώσεις προκειµένου να ασκηθούν πιέσεις στη µία ή στην άλλη κατεύθυνση. Και άλλοι διέβλεπαν τη σπουδή ορισµένων πολιτικών να µετέχουν σε µια δηµόσια συζήτηση που απλώς προσφέρει δηµοσιότητα στους ίδιους.

Ενδεχοµένως υπάρχουνκαι άλλα κίνητρα και σκοπιµότητες.

Η ουσία είναι ότι αυτή η συζήτηση, σε ό,τι αφορά τουλάχιστον την ελληνικήπλευρά, πρέπει να σταµατήσει.

Η χώρα έχειµπροστά της µια δύσκολη µάχη µε τα πραγµατικά προβλήµατα που συναντά η προσπάθεια αποφυγής της χρεοκοπίας.

∆εν υπάρχει λόγος να τροφοδοτείται η επικαιρότητα µε κινδυνολογίες και άκαιρες εικασίες που ανακυκλώνουν την ανασφάλεια των πολιτών.

Ας µη γίνουµε ιδανικοί αυτόχειρες.