ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Νενικήκαµεν!

Ο γνωστός στιχουργός και τεχνικός του ελληνικού κινηµατογράφου ΞΕΝΟΦΩΝ ΦΙΛΕΡΗΣ (Καλογρέζα) γράφει:«Ο ΘανάσηςΒέγγος, ο τελευταίος µαραθωνοδρόµος που µόλις έφτασε στο τέρµα είπε το “νενικήκαµεν”κι έτσι δοξασµένος έφυγε από τη ζωή. “Καλοί µου άνθρωποι, καλοί µου χριστιανοί, µια βοήθεια, ο λαός µας πεινάει, δώστε κάτι και γι’ αυτούς, να συχωρεθούντα πεθαµένα σας”. Αυτός ο πιο δραµατικόςκλόουν, που φορούσε τηµάσκα του γελωτοποιού για να µας διασκεδάσει. Αυτός και όχι “ποιοςΘανάσης;”, ο Θανάσης µας έτρεχε µ’ όση αντοχή είχε κι όταν σταµατούσε για να ξαποστάσει, να πάρει µιαν ανάσα, ξανάρχιζετο τρέξιµο και σαν ζητιάνος µάς παρακαλούσε να βοηθήσουµε τους αδικηµένους.

Ολες, µα όλες του οι ταινίες, όποιος τις διαβάσει προσεχτικά θα διαπιστώσει πως πίσω απότο γέλιο κρυβότανε τοδάκρυ ενός πολιτικοποιηµένου ηθοποιού. Τέτοιος ήταν ο Θανάσης, οδικός µας Θανάσης.

Κάποτε, εγώ και άλλοι συνάδελφοι τεχνικοί του κινηµατογράφου πήγαµε στο γραφείο του και τον βρήκαµε να κρατάει στο ‘να χέρι τασάκι και στ’ άλλο ένα ξεσκονόπανο.

“Αλτ”, µας είπε. “Μην κάνετε βήµα και µην ανάψετε τσιγάρο γιατί σας έφαγα. Και µην απλώσετε τα βρωµόχεράσας πάνω στα έπιπλά µου και µου τα σκονίσετε, γιατί αλλιώς δεν θέλω να µου ξανάρθετε!” Μέχρι και πατάκια είχε στο πάτωµα για τον ίδιο λόγο.

∆εν άντεχε τη σκόνη…

Από τον ΝίκοΚούνδουρο, τον σπουδαίοσκηνοθέτη, µάθαµε επιτέλους το γιατί ο καλός µας Θανάσης είχε τόση µανία µε την καθαριότητα και ειδικά µε τη σκόνη.

Στο Μακρονήσι, που ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος τ’ ονόµασε “Παρθενώνα”, σ’ αυτό το κολαστήριο των αριστερών,οι Εσατζήδες βάζανε τονΒέγγο ώρες ατέλειωτεςνα σπάει πέτρες µέχρι να τις κάνει σκόνη. Κι η σκόνη έµπαινε στα ρουθούνια, στο στόµα, σε σηµείο που να µην µπορεί ν’ ανασάνει.

Μα τώρα έφυγε… Μας αποχαιρέτησελεύτερος και καθαρός…

Σε µας έπεσεο κλήρος να παλέψουµε τησκόνη…

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΣΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΣ!».