Υπουλα «θερµοκήπια» βίας
Μετανάστες µαζεύουν φράουλες σε χωράφια της Μανωλάδας στην Ηλεία. Τα βίαια επεισόδια στην περιοχή πριν από τρία χρόνια αποτέλεσαν αφορµή για το ντοκιµαντέρ του Κώστα Σταµατόπουλου
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά Μετανάστευση.
Μιντιακά στερεότυπα που διαµόρφωσε το εύκολο κυνήγι της τηλεθέασης και µια σκληρή, καθηµερινή πραγµατικότητα. Βαθύ και πολύπλοκο πλέον το πρόβληµα, δεν έχει µια µόνον λύση, αλίµονο, κρύβει το «αυγό του φιδιού» σε πλείστες όσες πτυχές του
Μια από τις πτυχέςτου προβλήµατος ανέδειξε ο φακός του σκηνοθέτη Κώστα Σταµατόπουλου, µε ένα ντοκιµαντέρ που προστέθηκε στη σειρά της ΝΕΤ «Εκτός των τειχών», αυτήν τη συγκλονιστική σύνθεση της εικόνας του κολοσσιαίου πλέον µεταναστευτικού προβλήµατος. Με τίτλο«Περιµένοντας τους Βαρβάρους» το ντοκιµαντέρ είχε κεντρική ιδέα την άγρια εκµετάλλευση τηςανθρώπινης εργασίας, που δεν έχει να κάνειµε εθνικότητες, αλλά µε µια µόνο θεότητα, το κέρδος.
Και ανέδειξεόσα εύκολα αυτές τις ώρες της κορύφωσης του τρόµου µε το ξέσπασµα ακραίων εγκληµατικών πράξεων, χώσαµε βιαστικά κάτω από το χαλί.
Αφορµή η γνωστή υπόθεση της Μανωλάδας, που έχει αναδειχθεί σε θλιβερό σύµβολο µιας εκµετάλλευσης ανθρώπων που δεν έχει σύνορα, ούτε πατρίδα, έχει µόνο στόχο το γρήγορο κέρδος. Αν δεν είναι αποκαλυπτική για τη ρίζα της πιο ύπουλης βίας η µαρτυρία του Σουδανού Γιασίφ «για 10-12 ώρες δουλειάς θα πάρω 20 ευρώ. Βλέπεις να σε κλέβουν και δεν µπορείς να κάνεις τίποτε. Αφού ο κόσµος δεν είναι καλός µαζί µου γιατί να είµαι εγώ µαζί του», τότε τι άλλο είναι.
Στα Φιλιατρά καταγράφονται οι άθλιες συνθήκες διαµονής, νάιλον καλύβες, ανθρώπινα θερµοκήπια, δίπλα σε αυτά για τα ζαρζαβατικά. Χωρίς νερό, χωρίς ρεύµα, ένα καλώδιο φτάνει µόνο σε λίγους για λίγο φως.
Ατέλειωτες οι παρόµοιες ιστορίες. Ενας εκ των δηµοτικών συµβούλων των Φιλιατρών είναι σαφής: «Νοµίζω η κρίση µάς έχει ευνοήσει… κοιτάζοντας την τσέπη µου», θα πει και θα συµπληρώσει τη ζοφερή εικόνα.
Στίχοι του Καβάφη ήτανη εισαγωγή σε αυτό το µικρό αφιέρωµα που πρόσθεσε τη δική του φωνή σε µια συνείδηση, που αγωνίζεται να µην βουλιάξει στον τρόµο: «… καιµερικοί έφτασαν από τα σύνορα… και είπαν βάρβαροι πως δεν υπάρχουν… και τώρα τι θα κάνουµε χωρίς βαρβάρους… οι άνθρωποι αυτοί ήταν µια κάποια λύσις». Η ίδια αυτή συνείδηση, στην οποία προσπαθούν να απευθυνθούν οι σκηνοθέτες του «Εκτός των τειχών», δεν µπορεί παρά να παγώνει µπροστά σεβίντεο σαν αυτό που πρόβαλε το «10 µε 1» στον ΑΝΤ1. Εµοιαζε µεσκηνές από ταινία, από τις τόσες, οι οποίες προσπάθησαν να κρατήσουν τη µνήµη του κόσµου ζωντανή από τις εποχές που απλωνόταν ο φαιός τρόµος πάνω από την Ευρώπη. Οµάδα αγνώστων (;)
έκανε γυαλιά καρφιά το µικρό κατάστηµα µετανάστη.
Τι άλλο να κάνει ο τηλεθεατής από το να γίνει καταναλωτής µιας βίας που ασταµάτητα τον βοµβαρδίζει εδώ και χρόνια και που δεν βρίσκει στη µικρή οθόνη «αντίλογο» από το τελετουργικό της αφασικής ψυχαγωγίας, το οποίο συνεχίζει απρόσκοπτα πριν και µετά τα «διαλείµµατα του τρόµου» νααντιπροτείνει µάσκες οµορφιάς, απολέπιση και µια ανεµελιά που κανείς δεν τη νιώθει πια.
Ωδή στη σεµνότητα
Οι πανελίστες επέµεναν, στην οθόνη προβάλλονταν τα καθιερωµένα πλάνα µε τη χορευτική της εµφάνιση, ενώ φιγουράριζε η πληροφορία για τα 10άρια που πήρε. Αλλά εκείνη µε συστολή απαιτούσε να σταµατήσει αµέσως η προβολή του βίντεο και να µη συζητηθεί τίποτε περαιτέρω.
Να της αναγνωρίσουµε ότι έχει γίνει µαέστρος στις µεθόδους της τηλεόρασης που υπηρετεί, προσφέροντας εαυτόν προς αξιοποίηση, σε όλες τις δυνατές εκδοχές. Υπερβάλλοντας ως προς την αυτοπροβολή από την ηµέρα που εµφανίστηκε στο «Dancing» αφιερώθηκαν ώρες ολόκληρες στη δική της παρουσία, στις πρόβες, στα παθήµατα και ατυχήµατα. Και πάνω που ζαλιζόταν το φιλοθεάµον από την τόση αυταρέσκεια, υποχωρεί, ελίσσεται και δίνει παράδειγµα σεµνότητας. Εξοχο. Σηµασία έχει να µένει ο φακός επικεντρωµένος στο πρόσωπο απέναντί του, αυτό έτοιµο για τα καλύτερα και τα χειρότερα.
Google news
