Η Γιουροβίζιον στη χρονιά της µεγάλης κρίσης

Η Γερµανία υποδέχεται στο Ντύσελντοφ 42 χώρες και αποσκοπεί σε κέρδη 100 εκατ. ευρώ. Η Ελλάδα της κρίσης, από την άλλη, τραγουδάει – µέσω του Λούκα Γιώρκα – πως «κι αν πέσει ξανά θα σηκωθεί». ∆εν µπορεί, κάτι θα σας θυµίζουν όλα αυτά…

«Την έχει η ψυχή µου τη φωτιά / τους φόβους όλους καίει µοναδικά / τα βήµατά µου κάνω ώς το Θεό /κι αν πέσω εγώ, ξανά θα σηκωθώ». Οι στίχοι του τραγουδιού που ερµηνεύει και απόψε στον τελικό του 56ου ∆ιαγωνισµού της Γιουροβίζιον ο Λούκας Γιώρκας µε τον Stereo Mike για την ΕΡΤ προκάλεσε το ενδιαφέρον των ξένων µέσων, από την παρουσίασή του ακόµη στην πρώτο ηµιτελικό, την Τρίτη. Σχολιαστές κρατικών ραδιοτηλεοράσεων, ειδησεογραφικά – κυρίως γερµανόφωνα – sites και blogs, ιστοσελίδες των φαν του διαγωνισµού, θεωρούν τους στίχους της Ελεάνας Βραχάλη πάνω στο ζεϊµπέκικο του νεαρού Γιάννη Χριστοδουλόπουλου αλληγορικούς και σχετικούς µε την ελληνική οικονοµική κρίση. Κάτι σαν απάντηση της ελληνικής πλευράς – οι υπόλοιπες χώρες των πολυσυζητηµένων (αρνητικά) P.I.G.S., ήτοι Πορτογαλία, Ιρλανδία και Ισπανία, δεν έπαιξαν στο ίδιο ταµπλό, αν και οι ίδιοι σχολιαστές επεσήµαναν µε έµφαση το θέµα της κρίσης – σε εκείνους που θωρούν από µακριά και ίσως υπεράνω την Ελλάδα του ∆ΝΤ.

Η στιχουργός θεωρεί πως δεν κάνουν, εντέλει, λάθος. «Η ιδέα ήταν να γράψουµε ένα τραγούδι διαφορετικό που να περιγράφει και τα όσα ζούµε. Το “Watch my dance” σίγουρα αφορά και περιγράφει την ελληνική κατάσταση», είπε στο «ΝΣΥΝ» (στη συνάδελφο ∆ιονυσία Μαρίνου). «Και δίνει σαν µήνυµα πως εξακολουθούµε να έχουµε το κεφάλι ψηλά, έχουµε ελπίδες, δεν είµαστε υποτακτικοί. Η ιδέα του τραγουδιού µού ήρθε από ένα κείµενο της Φωτεινής Τσαλίκογλου που ήταν ο µύθος του έρωτα και της ψυχής που συµβολίζει την Ελλάδα. Είναι παράλληλα και µια περιγραφή του ζεϊµπέκικου, χορού της περηφάνιας. Το χιπ χοπ εξυπηρετεί ως είδος την αφήγηση, που περιγράφει την κατάσταση».

Και αν το τραγούδι εκλαµβάνεται και σχολιάζεται ως εθνικός – οικονοµικός – συµβολισµός, τα οικονοµικά του διαγωνισµού, που ανέλαβαν πέρυσι τον Μάιο, µετά τη νίκη της 18χρονης Λένα µε το «Satellite» οι Γερµανοί, είναι γλαφυρά: Σύµφωνα µε στοιχεία από το ∆ηµαρχείο του Ντύσελντορφ, ο συνολικός προϋπολογισµός ανέρχεται στα 7,845 εκατ. ευρώ (9,3 εκατ. µε τους φόρους). Ωστόσο, οι γερµανοί φορολογούµενοι θα επιβαρυνθούν τυπικά µόνον µε 2 εκατ. καθώς τη µερίδα του λέοντος στη χρηµατοδότηση έχει η EBU, η Ενωση Ραδιοτηλεοπτικών Οργανισµών της Ευρώπης που οργανώνει τον διαγωνισµό, στηριζόµενη και σε γενναίες χορηγίες. ∆εν είναι τυχαίο ότι επιλέχθηκε για τη διοργάνωση το Ντύσελντορφ και όχι το Βερολίνο ή η Βόννη, καθώς είναι από τις λίγες γερµανικές µεγαλουπόλεις που δεν αντιµετωπίζουν οικονοµικά προβλήµατα. Βεβαίως, ο δήµος έχει υπολογίσει πως όχι απλώς θα αποσβέσει, αλλά θα έχει και κέρδη – και από την τουριστική κίνηση και την πώληση υπηρεσιών – που έχουν προεκτιµηθεί σε δέκα εκατ. ευρώ. Χώρια τα µακροπρόθεσµα κέρδη – σε βάθος χρόνου ενός και πλέον έτους – της τάξης των 100 εκατ. ευρώ (κυρίως από τον τουρισµό).

Πληροφορίες από γερµανικές πηγές λένε πως ο σχεδιασµός του διαγωνισµού στήθηκε, άµα τη αναλήψει, πάνω σε έναν καµβά µε δύο στόχους. Για να έχει όχι µόνον αµειγώς οικονοµικά, αλλά και οφέλη σε επίπεδο δηµόσιας – διεθνούς – εικόνας για τη Γερµανία γενικότερα. ∆εν είναι κρυφό – απλώς πολλοί διοργανωτές του διαγωνισµού µέχρι σήµερα δεν το είχαν εκµεταλλευθεί – πως η πλούσια ιαπωνική κοινωνία (και σε επίπεδο τουριστών υψηλών βαλαντίων) είναι η µεγαλύτερη θαυµάστρια του διαγωνισµού. Μάρτυρες και οι εξαιρετικά υψηλές τηλεθεάσεις της Γιουροβίζιον στην Ιαπωνία, µια χώρα που κατά τ’ άλλα ουδεµία σχέση έχει µε το τηλεοπτικό γεγονός της Ευρώπης (άντε και της Τουρκίας και του Ισραήλ…).

Και αυτή η µεγάλη αγορά ήταν στόχος – τουριστικά, αλλά πίσω από τις… γραµµές και εµπορικά – των γερµανών διοργανωτών, που όπως φαίνεται σχεδίασαν εθνικά το τηλεοπτικό «πανηγυράκι», όπως κάποιοι χαρακτηρίζουν τη Γιουροβίζιον. «Πανηγυράκι» µε 100 εκατ. τηλεθεατές, που έχει καταγραφεί πως ανήκουν σε µεσαία προς υψηλά στρώµατα σε επίπεδο κατανάλωσης.

Η εικόνα µιας ελκυστικής τουριστικά, πλούσιας και πολυπολιτισµικής Γερµανίας που θα έµπαινε, µέσω Γιουροβίζιον, στα σπίτια των «γιούροφαν» της Ιαπωνίας θα µπορούσε να φέρει περισσότερους γιαπωνέζους τουρίστες µε γεµάτα πορτοφόλια από οποιαδήποτε εθνική καµπάνια.

Εδώ µπαίνει στο πλάνο και η γερµανική αυτοκινητοβιοµηχανία.

∆εν είναι τυχαίο ότι η Opel «υιοθέτησε» την περσινή νικήτρια Λένα (Μέγιερ) και το «Satellite» της, ονοµατίζοντας µε τον τίτλο του τραγουδιού, που έπαιξε πολύ σε όλα τα κλαµπ της Ευρώπης, ένα νέο µοντέλο της. Οπως δεν είναι τυχαίο ότι τα διαφηµιστικά σποτάκια της – µε τη φωνή της Λένα – άρχισαν να προβάλλονται οργανωµένα σε ολόκληρο τον κόσµο, ώς και την Ιαπωνία, τους τελευταίους δύο µήνες πριν από τη Γιουροβίζιον. Το οργανωµένο γερµανικό σχέδιο βέβαια βρήκε «εχθρό» τονΕγκέλαδο και το πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίµα στην Ιαπωνία…

Οµως τίποτα δεν θα µπορούσε να επισκιάσει την εικόνα της πολυπολιτισµικής εικόνας της Γερµανίας, που αγκαλιάζει και αναδεικνύει µετανάστες από κάθε γωνιά της Ευρώπης. Από την πρώτη ηµέρα αναζητήθηκαν µε επιµονή και σχολαστικότητα µετανάστες και από τις 42 χώρες που θα συµµετείχαν στον διαγωνισµό, οι οποίοι ζουν και προκόβουν – κυρίως αυτό – στη Γερµανία και µάλιστα σε διαφορετικούς τόπους.

Οχι απλοί Gastarbeiter. Ο έλληνας µετανάστης στο φιλµάκι πριν από τη συµµετοχή της ΕΡΤ ήταν ο µαραθωνοδρόµος Αναστάσιος. Ο τούρκος µετανάστης ήταν ζωγράφος στην υπέροχη ∆ρέσδη.

Ο Μαλτέζος, ένας διεθνούς φήµης τενόρος που διαπρέπει στα γερµανικάλυρικά θέατρα. Ο Ούγγρος, σεφ σε ιταλικό εστιατόριο. Αλπινιστές, βιολοντσελίστες, µετρ του σλάλοµ στο σκι, οδηγοί της Φόρµουλα 1, χαριτωµένα παιδάκια – όλα στο πλάνο.

Η εικόνα είναι που µετράει και οι γερµανοί διοργανωτές το γνώριζαν πολύ καλά αυτό – µέσα κι έξω από την στην Esprit Arena του Ντύσελντορφ…