ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Το πορτοφόλι

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Δ. ΦΡΑΓΚΟΣ, Κηφισίας 104, γράφει:

«Κύριε Παπαδόπουλε, Κάποιοι έκαναν µια πράξη βίας. Σφράγισαν τα ακυρωτικά των σταθµών του Μετρό. Και αρµόδια Αρχή για την καταστολή της ήταν η Αστυνοµία. Η ∆ηµοκρατίαεπιβάλλει την προτροπή και όχι τον εξαναγκασµό. Αν κάποιος σταθεί µε ένα πανό προτρέποντας,υπηρετεί τη ∆ηµοκρατία. Κάθεάλλη ενέργεια είναι φασιστική. Απ’ αυτήν την ενέργεια νιώθω ότι η Αστυνοµία δεν προστατεύειτη ∆ηµοκρατία.

Και η ∆ηµοκρατία είναι σαφής.

Πείθεις και δεν εξαναγκάζεις.

Οταν οι κυβερνήσεις είχανως µέσον κλεισίµατος των προϋπολογισµών τον δανεισµό, ο λαός τις ανέχονταν. Αν και υπήρχε προηγούµενο. Η χώρα µας µετά την ήττα του 1897 έχασε τµήµα της εθνικής της κυριαρχίας. Οι υπερεθνικιστές, µη έχοντας τίποτενα δώσουν στον λαό, κατέφυγαν εις τον πατριωτισµό. Ο Φωτιάδης γράφει “ότι το καταφύγιο τωνανικάνων είναι ο πατριωτισµός”. Αυτοί δηµιούργησαν τις συνθήκεςγια την έναρξη του πολέµου µετην Τουρκία το 1897 και την τότε πτώχευση.

Οι ξένοι, µετά την πτώχευση, επέβαλαν τον ∆ιεθνή Οικονοµικό Ελεγχο (∆ΟΕ). Τα κρατικά µονοπώλια, τα έσοδα των τελωνείων από δασµούς Αθήνας, Πειραιά, Κέρκυρας, Πάτρας, Λαυρίου, Θεσσαλονίκης, Καβάλας, ο φόρος καπνού, τα µονοπώλια αλατιού – σπίρτων, των παιγνιόχαρτων, του τσιγαρόχαρτου, οι εισαγωγικοί δασµοί Χανίων, Ηρακλείου, Σάµου, Χίου, Μυτιλήνης και Ρόδου, οι φόροι στον παραγόµενο καπνό και οινοπνεύµατος πέρασαν στους ξένους δανειστές.

Υπάρχει ένα γνωµικό. Η χειρότερη σκλαβιά είναι ο έλεγχος στο πορτοφόλι σου. Ζήσαµε τον ∆ΟΕ µέχρι και µετά την Απελευθέρωση.

Αυτός πρέπει να είναι ο εφιάλτης όλων των Ελλήνων. Ο µόνοςτρόπος αποφυγής της κατάρρευσης είναι η δουλειά. Η παραγωγική δουλειά. Κάθε άλλη ενέργεια που εµποδίζει τη δουλειά, στρέφεται κατά της πατρίδας. Και αναποφύγουµε την καταστροφή, έχουµε τον καιρό να τακτοποιήσουµε τα εσωτερικά µας. Τότε ο λαός πρέπει να δείξει τη δύναµή του.

Επανέρχοµαι στο ίδιο θέµαύστερα από αρκετά χρόνια αφούεξακολουθεί µια ασχήµια εις βάρος ενός ήρωα του πρόσφατου παρελθόντος. Του Εβραίου συνταγµατάρχη Μαρδοχαίου Φρυζή.

Κατοικούσα κάποτε στην οδό Μαρδ. Φρυζή. Σήµερα κατοικώ στον ίδιο δρόµο, όχι όµωςστην οδό Φρυζή. Το όνοµά του έχει αποκαθηλωθεί και στη θέσητου υπάρχει άλλο.

Η αποκαθήλωση του ονόµατός του µυρίζει αντισηµιτισµό. ∆εν είναι ο µόνος Ελληνας που υπηρέτησε την πατρίδα. Ελπίζω ο νέος δήµαρχος να διορθώσει τηνανίερη αυτή πράξη και να βάλει στη θέση του το όνοµα του Μ. Φρυζή. Είναι καθήκον κάθε προοδευτικού ανθρώπου».