ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ

Οσοι δεν έχουν άμεση αντίληψη, μπορεί να πιστέψουν ότι η εικόνα της Αθήνας τα τελευταία 24ωρα είναι σκηνοθετημένη για τις ανάγκες κινηματογραφικής ταινίας.

Το Κέντρο της πόλης δείχνει να έχει παραδοθεί σε ομάδες που βιαιοπραγούν, υποκινούμενες από τις δικές τους επιδιώξεις.

Δυστυχώς, αυτή η εικόνα είναι πραγματική.

Γεγονότα όπως η αστυνομική βία σε διαδηλωτές στη µια περίπτωση και η ειδεχθής δολοφονία ενός ανύποπτου πολίτη από την άλλη, δίνουν τις αφορµές για ακρότητες και εκδηλώσεις βίας και αυτοδικίας.

Οσοι διαµορφώνουν αυτή την κατάσταση δεν έχουν συνάφεια – αντίθετα συχνά συµπλέκονται µεταξύ τους. Αλλά το αποτέλεσµα της δραστηριότητάς τους λειτουργεί συµπληρωτικά στη µετατροπή του Κέντρου της Αθήνας σε επικίνδυνη ζώνη.

Αυτό ακριβώς συνέβαινε έως και την περασµένη νύχτα…

Στην περιοχήπέριξ τηςΠλατείας Βικτωρίας, οµάδες ακροδεξιών συντονιζόµενες από µια συγκεκριµένη οργάνωση, έστηναν µπλόκα και παρότρυναν τους πολίτες σε ρατσιστικό πογκρόµ.

Η δικαιολογηµένη αγανάκτηση, αν όχι η απελπισία, των κατοίκων του Κέντρου γίνεται προκάλυµµαγια την εκδήλωση ακραίωνπολιτικών αντιλήψεων, οι οποίες παραβιάζουν όχι µόνο τον νόµο αλλά και τονπολιτισµό µας.

Σε άλλο σηµείο της πόλης, άλλες οµάδες, µε ακροαριστερές και αναρχικές ταµπέλες – και µε κυρίαρχους ανάµεσά τους γνωστούς«αγνώστους» – επανέλαβαν τον εαυτό τους µε κατάληψη πανεπιστηµιακών χώρων, καταστροφές και αυθαιρεσίες.

Στη µια περίπτωση οι κάτοικοι φοβούνται να βγουν από τα σπίτια τους και να κυκλοφορήσουν στη γειτονιά τους.

Στην άλλη οι εµπορικοί δρόµοιτης πόλης και τα εκπαιδευτικά ιδρύµατα µετατρέπονται σε πεδία µαχών.

Ανάµεσα σε αυτές τις δύο εικόνες µετά δυσκολίας µπορεί να διακρίνει κανείς τη φιγούρα ενός αδύναµου κράτους.

Η Πολιτεία, αφού απέτυχε να αποτρέψει τις αιτίες της κρίσης µε την ασύδοτη εγκατάσταση αλλοδαπών στο Κέντρο της Αθήνας, τώρα αποτυγχάνει να ελέγξει και τις συνέπειές της. Η Αστυνοµία δενείναι σε θέση να επιβάλει προληπτικά τηνεφαρµογή του νόµου και όταν επεµβαίνει κατασταλτικά δηµιουργεί ενίοτε περισσότερα προβλήµατα από όσα πρέπει να λύσει.

Οι αρχές – απότην κυβέρνηση µέχρι την Τοπική Αυτοδιοίκηση – αδυνατούν να συνεργαστούν και να καταστρώσουν σχέδιο αντιµετώπισης αυτής της εκρηκτικής κατάστασης.

Τα θύµατα σε όλες τιςπεριπτώσεις είναι οι κάτοικοι, οι επαγγελµατίες και εντέλει η ίδια η Αθήνα.

Και η κραυγή που ακούγεται πλέον είναι: δεν πάει άλλο!