ΠΡΟΣΩΠΑ Η «ανθρώπινη ασπίδα» του Κάµερον

Ο ρόλος των Φιλελεύθερων Δηµοκρατών στον βρετανικό κυβερνητικόσυνασπισµό«είναι να κάνουν τις ανθρώπινες ασπίδες και τον έφεραν εις πέρας θαυµάσια», έγραψε πικρά µετά τις τοπικές εκλογές η «Γκάρντιαν», που πριν από έναν χρόνο καλούσε τους αναγνώστες της να ψηφίσουν το κόµµα αυτό και τον αρχηγό του, τον Νικ Κλεγκ. Στους «Τάιµς», ένα σκίτσο δείχνει τον συντηρητικό πρωθυπουργόΝτέηβιντ Κάµερον να περνάει πάνω από το σώµα του αρχηγού των ΦιλελεύθερωνΔηµοκρατών λέγοντας: «Ο Κλεγκ ήταν η δεύτερη επιλογή µου, θα προτιµούσα πολύ περισσότερο ένα αληθινό πατάκι για την πόρτα»… Τον Μάιο του2010, ο Κλεγκήταν ο νέος ανερχόµενος αστέρας της βρετανικής πολιτικής καιδιαπραγµατευόταν σκληρά την είσοδότου στην κυβέρνηση. Εναν χρόνο µετά, είναι αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και εξακολουθείνα βρίσκεταιστα πρωτοσέλιδα, µοιάζει όµως σκυθρωπός και κουρασµένος. Είναι φανερά πάνω του τα ίχνη των δώδεκα µηνών της συγκατοίκησης µε τους Συντηρητικούς και της διάψευσηςτων ελπίδων τουνα ενσαρκώσει έναν αληθινό τρίτο δρόµο.

Η ηχηρή εκλογική ήττα τουιδίου και τουκόµµατός του στις πρόσφατες τοπικές εκλογές – τις οποίες οι Συντηρητικοί πέρασαν ανώδυνα – δηµιουργεί αµφιβολίες ακόµηκαι για το µέλλον του στην πολιτική.

Ωστόσο είχε ξεκινήσει µε λαµπρές προϋποθέσεις. Μια τηλεοπτική συζήτηση κατά την προεκλογική εκστρατεία για τις βουλευτικέςεκλογές του 2010 ήταν αρκετή για να γίνει γνωστός ο αρχηγός των Φιλελεύθερων Δηµοκρατών, ενός κόµµατος που έβγαινε στις δηµοσκοπήσεις τρίτο µε απόσταση από τους Εργατικούς και τους Συντηρητικούς. Σαράντατριών ετών, ψηλός,φωτογενής, µε νεανικό πρόσωπο, γόνος καλής οικογενείας µε σπουδές στο Κέµπριτζ, πρώην δηµοσιογράφος, πολύγλωσσος (µιλάει πέντε γλώσσες), ο Κλεγκγοήτευσε τους Βρετανούς. Ηταν η αρχή της «Κλεγκ-µανίας». Παρά τις επιθέσεις της Δεξιάς εναντίον αυτού του φιλοευρωπαίου (έχει εργαστεί πολλά χρόνια στις Βρυξέλλες), που επιπλέονλέει ότι δεν πιστεύειστον Θεό, η δηµοτικότητά του σηµείωσε κάθετηάνοδο. Στις εκλογέςτης 6ης Μαΐου πήρε µεν λιγότερους βουλευτές απ’ όσους ήλπιζε, διαπραγµατεύθηκε όµως ψύχραιµα µια συµµαχία µε τους Συντηρητικούς – παρ’ όλο που το κόµµα του ανήκε παραδοσιακά στην Αριστερά – και έγινε δεύτερος στην ιεραρχία της κυβέρνησης του Κάµερον, παίρνοντας επίσης αρκετά υπουργεία για το κόµµα του.

Ηλπιζε να επηρεάσει εκ των ένδον την πολιτική των Συντηρητικών, αναγκάστηκε όµως να καταπιεί πολλά: δραστικά µέτρα λιτότητας και αύξηση των διδάκτρων στα πανεπιστήµια, παρά τις περί του αντιθέτου προεκλογικές υποσχέσεις του. Το πλήρωσε µε την κατάρρευση της δηµοτικότητάς του. Οτανοι φοιτητές βγήκανστους δρόµους το φθινόπωρο, έκαψανφωτογραφίες του Κλεγκ, τον οποίο πριν από λίγους µήνες υποστήριζαν µαζικά. Και µετά την αποτυχία στις τοπικές εκλογές, πολλοί αναρωτιούνται αν θα είναι ο Κλεγκ αυτός που θα οδηγήσει τους Φιλελεύθερους Δηµοκράτες στιςεκλογές του 2015.