Η διάκριση µεταξύ παλαιών και νέων ασφαλισµένων

Ευάγγελος Ζάβαλης,
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ
Σε ερµηνευτική εγκύκλιο που εξέδωσε το υπουργείο Οικονοµικών, η οποία αναφέρεται σε άνδρες δηµοσίους υπαλλήλους µε ανήλικο τέκνο, ο νοµοθέτης επεφύλαξε διάκριση µεταξύ «παλαιών» και «νέων» ασφαλισµένων. Ενώ η εξίσωση των ορίων ηλικίας ανδρών – γυναικών έγινε γι’ αυτούς που θεµελίωσαν δικαίωµα συνταξιοδότησης το 2011, εξαίρεσε κατά τρόπο προκλητικό τούς έχοντες θεµελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωµα πριν από το 2010. Προκάλεσε δηλαδή µια αυθαίρετη και επώδυνη ανισότητα εις βάρος παλαιότερων ασφαλισµένων, ευνοώντας νεώτερους συναδέλφους που διορίστηκαν έως και 8 έτη ύστερα από αυτούς. Πραγµατικά κατάφορη αδικία!

Ενώ δηλαδή σε κάποια παράγραφο υλοποιεί το πνεύµα του νόµου εισάγοντας την πλήρη εξίσωση ανδρών – γυναικών και σε επόµενες παραγράφους προσδιορίζει τα πρόσωπα και τα σχετικά όρια ηλικίας, στη συνέχεια εξαιρεί τους παλιούς ασφαλισµένους (θεµελίωση έως 31/12/10) και πριµοδοτεί άλλους µε 21 έτη υπηρεσίας, δίνοντάς τους έως και 9 έτη και µε την ανηλικότητα τους βγάζει στη σύνταξη σε ηλικία 52 ετών. Υπάρχει άραγε αβλεψία; Πρόθεση; Ή νοµοθετικός ρατσισµός;

Επειδή δεν θέλουµε να πιστεύουµε ότι υπάρχει πρόθεση, αλλά αβλεψία, πρέπει άµεσα να διορθωθεί µε νοµοθετική ρύθµιση η στρέβλωση αυτή.

Επειδή θίγονται αρκετοί συνάδελφοι που έχουν ανήλικο παιδί και πάνω από 25 χρόνια υπηρεσία, πρέπει να αρθεί αυτή η κατάφορη αδικία, µε το να ισχύσει και γι’ αυτούς που έχουν θεµελιώσει έως 31/12/10 η ανηλικότητα. Ούτως ή άλλως αν προσφύγουν στα δικαστήρια, η ερµηνεία του υπουργείου θα είναι έωλη, θα καταπέσει και όλοι θα δικαιωθούν, αλλά θα έχουν υποστεί µια χρονοβόρα δικαστική διαδικασία, ξοδεύοντας χωρίς λόγο αρκετά χρήµατα.