ΦΥΓΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΜΠΡΟΣ

Η πολιτική ένταση των τελευταίων ημερών μπορεί να θεωρηθεί φυσιολογικό φαινόμενο σε μια δημοκρατική χώρα.

Ως εκ τούτου, μπορεί να γίνει ανεκτή από τους πολίτες, σε έναν βαθμό τουλάχιστον. Υπάρχει όμως κάτι πιο ου σιώδες από την αντιπαράθεση των κοµµάτων: Οι ανειληµµένες υποχρεώσεις της χώρας και ο σχεδιασµός που απαιτείται για να ανταποκριθεί. Ούτε φυσιολογικό, ούτε ανεκτό είναι να παρακάµπτονται.

Υπάρχει ένα πρόσφατο προηγούµενο το οποίο πρέπει να αποφύγουµε.

Το προηγούµενο του περασµένου Μαρτίου. Για ένα µεγάλο διάστηµα η κυβέρνηση διαβεβαίωνε ότι εφόσον εξασφάλιζε τις αποφάσεις που επεδίωκε στις δύο Συνόδους Κορυφής, θα έθετε σε εφαρµογή ένα νέο σχέδιο ανάκαµψης. Η κοινή γνώµη είχε προετοιµαστεί και το ανέµενε.

Τα κοινοτικά όργανα αποφάσισαν πράγµατι ευνοϊκά για την Ελλάδα.

Αλλά διανύουµε ήδη τον Μάιο και ακόµη αυτό το σχέδιο τελεί υπό διαµόρφωση.

Τώρα η κυβέρνηση υπολογίζει να το καταθέσει σε µια εβδοµάδα από σήµερα, ώστε να ψηφιστεί από το Κοινοβούλιο στο πρώτο 15νθήµερο του Ιουνίου.

Είναι αργά σε σχέση µε τον αρχικό προγραµµατισµό.

Αλλά υπάρχει ακόµη χρόνος για να ενταχθεί στον κεντρικό στόχο της χώρας.

Αρκεί στο εξής η κυβέρνηση να εφαρµόσει απαρέγκλιτα έναν απλό κανόνα:

– Να υλοποιεί ό,τι αποφασίζει. Αυτό είναι πλέον µονόδροµος. Κανείς, ιδίως στον διεθνή χώρο, δεν πρόκειται να δείξει κατανόηση σε νέες καθυστερήσεις και αναβολές.

Ο κύκλος των εσωτερικών διεργασιών στην κυβέρνηση έκλεισε.

Η καταγραφή των θέσεων των λοιπών πολιτικών δυνάµεων είναι γνωστή.

Και σε ό,τι αφορά την τρόικα και τις δεσµεύσεις του Μνηµονίου, αυτές τις ηµέρες οι υπουργοί έχουν την ευκαιρία να εξαντλήσουν τα διαπραγµατευτικά όρια που διαθέτουν.

Τέτοια όρια υπάρχουν, όπως απεδείχθη άλλωστε και από τις διαβουλεύσεις που έγιναν π.χ. στο υπουργείο Απασχόλησης.

Αλλά ώς το τέλος της ερχόµενης εβδοµάδας πρέπει να κλείσει και αυτό το κεφάλαιο.

Και να ακολουθήσει η εφαρµογή του Μεσοπρόθεσµου Προγράµµατος.

Χωρίς δισταγµούς και αµφιταλαντεύσεις. Χωρίς τον φόβο του πολιτικού κόστους. Και κυρίως χωρίς ενδοκυβερνητικές διχογνωµίες.

Η δήλωση του Πρωθυπουργού ότι είναι αποφασισµένος να προχωρήσει µε όσους πιστεύουν στην ανάγκη να αλλάξει η χώρα για να σωθεί η οικονοµία της πρέπει να είναι κανόνας στο κυβερνητικό στρατόπεδο.

Και επειδή προφανώς αυτή η δήλωση δεν έγινε τυχαία, πριν από όλους οι υπουργοί πρέπει να πάρουν το µήνυµα της φυγής προς τα εµπρός.