Παραλοϊσµοί και των γονέων

Αγαπητή Φοίβη, Πήγα µια από τις τελευταίες ηµέρες στα Ταµεία του Ηλεκτρικού στον Πειραιά για να αλλάξω τα εναποµείνοντα εισιτήρια των 0,50 ευρώ.

Λειτουργούσε για τον σκοπό αυτό µόνο ένα ταµείο και για την έκδοση εισιτηρίων ακόµη ένα. Η ουρά έφθανε µέχρι έξω από την πόρτα.

Μπροστά κάποιος κύριος διαπληκτιζόταν µε την ταµία και όλοι εµείς που περιµέναµε αρχίσαµε να δυσανασχετούµε, µη γνωρίζοντες προς τι όλη αυτή η κα θυστέρηση. Τελικά µάθαµε από τον κύριο ότι η ταµίας δενείχε εισιτήρια των 0,60 ευρώ, παρά µόνο των 0,70 ευρώ.

Εχουµε άδικο εγώ και οκόσµος που πιστεύουµε ότι το ανέντιµο αυτό παιχνίδι γίνεται για να µας µείνουν τα παλαιά εισιτήρια στα χέρια προς όφελος των συγκοινωνιών; Γιατί µας στέλνουν αποκλειστικά στους ΕΗΣ χωρίς να τους εφοδιάζουν µε όλων των ειδών τα εισιτήρια;

Με τιµή, Γ.∆., Κορυδαλλός < «Ζήτω τα παράλογα, ζήτω η Ελλάς / ζήτω τα παλιόπαιδα, ζήτω µας κι εµάς», τραγουδούσε ο λαϊκός αοιδός Πασχάλης Τερζής, αγαπητέ Γ. Οπως ο αοιδός Σταµάτης Γονίδης αντιπρότεινε: «Θα συµφωνήσω στα δικά σου τα παράλογα / γιατί να ζήσω δεν µπορώ χωρίς εσένα / θα προσπαθήσω να σου φέροµαι ανάλογα / και θα κρατήσω τα παράπονα για µένα».

∆εν είναι ιδανικά για να τα αφιερώσουµε στις αστικές µας συγκοινωνίες; Και τώρα που το λέτε, µου το θυµίσατε. Αλήθεια, εκεί που απεργούσαν, απεργούσαν, απεργούσαν, ταλαιπωρούσαν ασύστολα το Λεκανοπέδιο και τους συµπολίτες τους, γιατί σταµάτησαν αίφνης; Οι «εργατοπατέρες» τους τι συνεννοήσεις (για πάρτη τους, ως συνήθως) έκαναν; Τίποτα σαν εκείνες της ΓΕΝΟΠ; Πάντως, πολύ ξαφνική αυτή η άρση της… ταλαιπωρίας µας.