Οι ζωές των άλλων

«Μα πού πήγε η αφρικανική τέχνη;» αναρωτιέται ο ΧόλαντΚότερ στους «New York Times»:«Αν κάνετε µία γρήγορη αναζήτηση στις εκθέσεις των αµερικανικών µουσείων, δύσκολα θα ανακαλύψετε την Αφρική. Το ίδιο ισχύει για την Ινδία και την Κίνα. Τι απέγινε το πολυπολιτισµικό κύµα του παρελθόντος; Και κάτι ακόµα: πολλά από τα µη δυτικά εκθέµατα προέρχονται από τη σύγχρονη τέχνη. Τα κλασικά αφρικανικά γλυπτά έχουν ξεπεραστεί από τα έργα του µοντερνισµού, όπως οι φωτεινές κρεµάστρες του Γκανέζου Ελ Ανατσούι, φτιαγµένες από καπάκια µπουκαλιών ή οι µάσκες από µπιτόνια βενζίνης (φωτογραφία) του Ρόµουαλντ Χαζούµ από το Μπενίν».

Η Ελίζαµπεθ Πάλτσικ Αλεν υποστηρίζει στο «New Republic» ότι το καθεστώς της Ουγκάντας εκµεταλλεύτηκε το social networking για να µείνει στην εξουσία. «Με το που άρχισαν οι επαναστάσεις στη Β. Αφρική, όλοι µιλούσαν για την απελευθερωτική του δύναµη. Στην Ουγκάντα, όµως, αντί για το “λαό”, τα εργαλεία της τεχνολογίας έπεσαν στα χέρια της εξουσίας. Ενα από τα σηµαντικότερα γεγονότα ήταν η ηχογράφηση ενός ραπ σινγκλ, όπου τραγουδούσε ο πρόεδρος Μουσεβένι (φωτογραφία), για να κερδίσει τους νέους ψηφοφόρους. Το αρχείο MP3 διαδόθηκε µέσω e-mail και facebook πριν καταλήξει στο κρατικό ραδιόφωνο».