Κωµωδία νεφεληγερέτις

Αγαπητή κυρία Αθηναίου, Την Εβδοµάδα των Παθών ζήτηµα είναι αν θα αναστηθεί η ελπίδα ώστε να νιώσουµε κάποτε στο µέλλον… εθνικά υπερήφανοι. Σας αποστέλλω µια σεναριακή προσαρµογή των αριστοφανικών «Νεφελών» εν έτει 2011 και υποψιάζοµαι πως η πυρπόληση του φροντιστηρίου του Σωκράτη έγινε εκείνα τα… αλλοτινά χρόνια από τους γνωστούς αγνώστους, σαν εκείνους που έβαλαν γκαζάκια σε πολιτικά γραφεία:

To φάντασµα/η ψυχή του γέροντα παλαιού σερραίου πολιτικού, αναγκάστηκε να αφήσει τον κήπο του στον Κάτω Κόσµο και να αφιχθεί στην Αθήνα, λόγω των πολιτικοοικονοµικών ταραχών που γίνονταν στην Αττική, την περίοδο του Μνηµονίου.

Ο ανιψιός του, γνωστός ως Μπούλης του αρχαίου δήµου Αραφήνος, αναθρεµµένος και σπουδαγµένος σαν αριστοκράτης, καταχρέωσε µε τις σπατάλες του και τη άσωτη ζωή του τη χώρα και αποχώρησε βουβά, ωσάν να µην είχε πράξει τίποτε το αντικανονικό και το ανήθικο.

Στριµωγµένος ο γέροντας από τους ψηφοφόρους του κόµµατός του (Νου∆ούλα) αλλά και από αντιφρονούντες ιδεολογικά και πατριωτικά σκεπτόµενους πολίτες της χώρας, παίρνει την απόφαση να στείλει τον γιο του στο φροντιστήριο του νέου οικονοµολόγου της Πολιτείας για να µάθει τον άδικο και τον δίκαιο οικονοµικά λόγο, ώστε να µπορεί να δικαιωθεί στις δίκες που ετοιµάζονται να του στήσουν οι Αθηναίοι για τις σπατάλες και τη διαφθορά της κυβερνητικής θητείας του και να γλιτώσει από την πολιτική ευθύνη και τα διάφορα δανεικά και βεβαίως όχι αγύριστα µε τα οποία επιβάρυνε τη χώρα.

Ο Μπούλης ωστόσο δεν έχει καµία όρεξη να κλειστεί στη σχολή κι έτσι ο γέροντας αναγκάζεται να φοιτήσει ο ίδιος στο φροντιστήριο. Γρήγορα όµως ο «φωτισµένος οικονοµολόγος» τον διώχνει ως ανεπίδεκτον µαθήσεως και τελικά πείθει τον γιο του να φοιτήσει στη σχολή του. Σύντοµα θα αντιληφθεί πως όλα τα µαθήµατα που θα λάβει ο γιος του θα τα πληρώσει ο ίδιος και µάλιστα πικρά.

Ο Μπούλης διαφωνεί µαζί του και στο τέλος τον δέρνει. Κάτι περισσότερο: µπορεί και θεωρητικά να του αποδείξει ότι τα παιδιά έχουν δικαιώµατα και υποχρέωση να δέρνουν τους γονείς τους. Ανίσχυρος πια ο γέροντας και µετανιωµένος για την άνοδό του στην κολασµένη και µαινόµενη Αθήνα βάζει φωτιά στο φροντιστήριο του νέου «πεφωτισµένου» οικονοµολόγου, για να πάρει τουλάχιστον εκδίκηση από τον δάσκαλο µιας τέτοιας ανήθικης σοφίας και απαράδεκτης ηθικής θεωρίας.

Καλή Ανάσταση.

Μετά τιµής, Πέτρος Χριστοφιλίδης, Αγιος Αρτέµιος < Αν δεν νηστεύετε και Πέγκυ Ζήνα (γιατί κάποιοι νηστεύουν…), αγαπητέ Πέτρο, Μεγάλη Βδοµάδα που είναι, σας παραπέµπω για την εθνική υπερηφάνεια της φυλής στο άσµα του αχτύπητου ντούο Γιατρά – Χρυσοβέργη για παρηγοριά: «Η δική µου περηφάνια / σαν ζητιάνα έχει ντυθεί. / Τη Συννεφιασµένη Κυριακή / τραγουδάει µέσα µου η ψυχή / είµαι τραγωδία ελληνική / που κανείς δεν νοιάζεται να δει…»