Ο ρόλος των πνευµατικών ανθρώπων

Ιωάννης Ν. Παπανικολάου
ΑΘΗΝΑ
Η Ελλάδα από της απελευθερώσεως της και µετά, για να µην επεκταθούµε και παλαιοτέρα, δεν αντιµετώπισε µεθοδευµένα τα προβλήµατά της, µε αποτέλεσµα να έχουµε τραγικά αποτελέσµατα τα οποία αποδίδοµε µε µοιρολατρικό τρόπο σε κακοτυχίες και αντί να διορθωθούµε, µε την πάροδο του χρόνου γινόµαστε χειρότεροι.

1) Σήµερα γεµίσαµε µε υποβαθµισµένα πανεπιστήµια και στρατιές ανέργων πτυχιούχων, η Πολιτεία δε, αντί να ενδιαφερθεί για τη σωστή οργάνωσή τους συνδέοντάς τα µε την παραγωγή, την οικονοµική και πολιτιστική πρόοδο της χώρας και του λαού µας, τα εγκατέλειψε και µετατράπηκαν σε κοµµατικά όργανα.

2) Η οργάνωση του κράτους και η δηµοκρατία µε την υπάρχουσα πολυνοµία, την έλλειψη οργανώσεως υπολειτουργούν. Αντί να απλοποιήσει τις διαδικασίες και να αντιµετωπίσει ορθολογικά τα προβλήµατα, το κράτος εξαγγέλλει κάθε τόσο µόνο µέτρα τα οποία έχουν κοµµατικό παρά ουσιαστικό σκοπό.

3) Τα ιδανικά τα οποία αποτελούν τον φωτεινό σηµατοδότη της πορείας ενός λαού, χάριν των δήθεν προοδευτικών αντιλήψεων, έχουν µηδενιστεί και αντικατασταθεί από ηδονιστικές αντιλήψεις.

4) Τα κόµµατα αντί να συνεργάζονται για το καλό του τόπου έχουν µετατραπεί σε φανατικούς ανταγωνιστές. Η βουλευτική αποζηµίωση και ο τιµητικός τίτλος του αξιώµατός των δεν τους αρκεί µε αποτέλεσµα να φέρουν τη χώρα όχι µόνο στα πρόθυρα της χρεοκοπίας αλλά και του παγκόσµιου χλευασµού, αυτοί δε να αλληλοκατηγορούνται και αποδίδουν την κακοδαιµονία στους υπαλλήλους που δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους ενώ αυτοί είναι υπεύθυνοι για την κακή οργάνωσή τους. Οι καταξιωµένοι πνευµατικοί άνθρωποι, που έχουν επίγνωση της βαριάς ελληνικής κληρονοµιάς και έχουν αποσπάσει τον σεβασµό των Ελλήνων, αυτοί οφείλουν να υψώσουν τη φωνή τους και να αφήσουν την πένα τους να γράψει την αλήθεια για να συνέλθει ο ελληνικός λαός από τον λήθαργο που τον οδηγεί στην καταστροφή.