ΠΡΟΣΩΠΑ Ενας φόνος στην Τζενίν

Ελεγε γιατον εαυτότου πως είναι «100% Παλαιστίνιος και 100% Εβραίος». Είχε συνείδηση του κινδύνου που αντιµετώπιζε και, παρόλο που αστειευόταν όταν του τον επισήµαιναν, µερικές φορές φοβόταν, λέει η σύντροφός του, η Τζέννυ Νάιµαν, η οποία περιµένει δίδυµα. «Οµωςέλεγε πάνταπως προτιµούσε να πεθάνει όρθιος παρά να ζει γονατιστός». Ο ηθοποιός και πολιτικός ακτιβιστής Τζουλιάνο Μερ-Χάµις, 52 ετών, φυσιογνωµία του ισραηλινού θεάτρου και κινηµατογράφου, δολοφονήθηκε την περασµένη εβδοµάδα στην Τζενίν της ∆υτικής Οχθης.

Τον σκότωσαν µε επτά σφαίρες ενώ επέστρεφεµε τοαυτοκίνητο στο σπίτι του από το ΘέατροΕλευθερίας που είχε ιδρύσειστην Τζενίν. Ηταν µαζί µε τον ενός έτους γιο του και την νταντά του τελευταίου, που ευτυχώς δενέπαθαν τίποτα. Η παλαιστινιακή αστυνοµία συνέλαβε ένα µέλος τηςΧαµάς για τον φόνο, τον οποίο καταδίκασε η Παλαιστινιακή Αρχή. Ετάφη δίπλα στη µητέρα του σ’ ένα κιµπούτς του Βόρειου Ισραήλ και επιµνηµόσυνες τελετές έγιναν τόσο στην Τζενίν όσο και στη Χάιφα.

Από τη γέννησή του ο Μερ-Χάµις ανήκε εξίσου και στους δύο κόσµους. Ηταν µισός Εβραίος και µισός Αραβας, γιος ενός χριστιανού κοµµουνιστή Αραβα και µιας κοµµουνίστριαςΕβραίας, της Αρνα Μερ, η οποία είχε ιδρύσει έναν θίασο στη ∆υτικήΟχθη και για την οποία ο γιος της γύρισε το εξαιρετικό ντοκιµαντέρ «Τα παιδιά της Αρνα». Αποφάσισε να ζήσει κι αυτός στη ∆υτική Οχθη και να αναβιώσει το θέατρό της, το κτίριο του οποίου είχε καταστραφεί το 2002 κατά τη δεύτερη ιντιφάντα.

Το 2006, µε τη βοήθεια τουΖακαρία Ζουµπέιντι, πρώηναρχηγού τωνενόπλων τηςΤαξιαρχίας των Μαρτύρων του Αλ-Ακσα, ο οποίος αποκήρυξε τηβία και πήρε αµνηστίααπό το Ισραήλ, ο Μερ-Χάµις άνοιξεκαι πάλι τοθέατρο. Ο Ζουµπέιντι διορίστηκε συνδιευθυντής σε µια προσπάθεια να περιοριστούν οιαπειλές κατάτου ιδρύµατος καιτου Μερ-Χάµις. Ωστόσο δέχθηκε έντονες επικρίσεις όταν ενθάρρυνε κορίτσια να συµµετέχουν σε παραγωγές, καθώς και όταν ανέβασετη «Φάρµα των ζώων» και κάποιοιηθοποιοί υποδύονταν τον ρόλο του γουρουνιού, ζώου ακάθαρτου για το Ισλάµ. Σχεδίαζε να ανεβάσει τον «Υπολοχαγό του Ινισµορ», έναέργο του Μάρτιν Μακ Ντόνα που σατιρίζει την ένοπλη αντίσταση, όµως εγκατέλειψε την ιδέα όταν κάποιος έσπασε τα τζάµια του αυτοκινήτου του. Σηµειώθηκαν επίσης δύο εµπρηστικές επιθέσεις κατά του θεάτρου. «Ανθρωποι εξέφραζαν ανησυχίες, συχνά ευγενικά, αλλά µερικές φορές µε βόµβες µολότοφ», λέει η σύντροφός του στην «Γκάρντιαν». Με πολλές δυσκολίες και αγώνες, το Θέατρο Ελευθερίας είναι σήµερα κοµµάτι της κοινωνίας της Τζενίν. «Πιθανόν δεν θαζήσω ποτέ πια ξανά στην πόλη αυτή», λέειη σύντροφός του, «όµως αισθάνοµαι πάρα πολύ έντονα ότι η δουλειά του πρέπει να συνεχιστεί. Ο θάνατός του δεν µπορεί να ήταν για τοτίποτα».