ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Είναι πολύ δύσκολο να διαφωνήσει κάποιος με τη διαπίστωση ότι ίσως το πιο μεγάλο μειονέκτημα της ελληνικής κοινωνίας είναι η ανομία.

Η παραβίαση των νόμων συνδυάζεται με την ατιμωρησία και αποενοχοποιείται με ευκολία και κατά κανόνα με κοινωνική κάλυψη.

Ακόμη και όταν αυτή η παραβίαση εγκυμονεί άμεσους κινδύνους για τον παραβάτη και τους άλλους, όπως π.χ. είναι οι τροχαίες παραβάσεις.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει με την παραβίαση του νόμου που απαγορεύει το κάπνισµα σε κλειστούς δηµόσιους χώρους.

Σύµφωνα µεόσα ανακοίνωσε χθεςη αρµόδια Επιτροπή,ο περιορισµός του καπνίσµατος έπειτα από αρκετούς µήνες ισχύος των απαγορεύσεωνείναι στατιστικά πενιχρός (ρεπορτάζ στη σελίδα 16).

Πρακτικά αυτό σηµαίνειότι παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε η κυβέρνηση, µε παρέµβαση µάλιστα του ίδιου του Πρωθυπουργού κάποια στιγµή, ο πληθυσµός παραµένει εκτεθειµένος στις βλαβερές συνέπειες του καπνίσµατος. Υπάρχει µάλισταµια ευρέως διαδεδοµένη νοοτροπία που προσπαθεί να δικαιολογήσει ή να θεµελιώσει τηνάρνηση συµµόρφωσης στον νόµο ως «δικαίωµα»!

Αυτή ηαντικοινωνική αντίληψη συµπεριλαµβάνει πολλούς:

n Οσους πολίτες αρνούνται να συµβιβαστούν µε την ιδέα ότι υπάρχει µια σαφής απαγόρευσηµε απολύτως επιστηµονική τεκµηρίωση.

n Οσους καταστηµατάρχες κλείνουν τα µάτια στην παραβίαση της απαγόρευσης ή τη διευκολύνουν κιόλας.

n Τις Αρχές και ιδίως την κατά τόπους ∆ηµοτική Αστυνοµία που ασκούν πληµµελή εποπτεία ή ανέχονται τιςπαραβάσεις.

n Την ίδια την Πολιτεία πουδεν διαθέτει επαρκή επιστηµονική υποστήριξη της προσπάθειας για απεξάρτηση, ενώ ούτε ταΤαµεία συνταγογραφούν τα αναγκαία φάρµακα.

Ιδιαιτέρωςπρέπει ναεπισηµανθείη κρατική διευκόλυνση,διά τηςφορολογίας, στη διάδοση τουλεγόµενου «φθηνού τσιγάρου», η κατανάλωση του οποίου υπερβαίνει κατά… 28% τον ευρωπαϊκό µέσο όρο.

Αθροιζόµενα όλα αυτά οδηγούν στο συµπέρασµαότι πέραν της παρανοµίας, υπάρχει πολιτισµικόέλλειµµα στη χώρα.

Η µαζική άρνηση συµµόρφωσης σε έναν κανόνα που επιδιώκει να προστατεύσει τη δηµόσια υγεία και την κοινωνική συνύπαρξηαποτελείτεκµήριο υστέρησης.

Αυτή η «κουλτούρα της απειθαρχίας» εκτείνεται σε πολλές ακόµη δραστηριότητες και δηµιουργεί συνθήκες που διευκολύνουν τη µετατροπή της κοινωνίας σε ζούγκλα.

Για να µηνεµπεδωθεί αυτό το φαινόµενο, η Πολιτεία οφείλεινα επιµείνει πιο οργανωµένα και πιο συστηµατικά στην εφαρµογή της αντικαπνιστικής νοµοθεσίας.

Η οποία είναι ταυτοχρόνως και κοινοτική νοµοθεσία και συνεπώς η συµµόρφωση συνιστά συµβατική υποχρέωση της χώρας.