Προπαίδεια για γοριλλάκια

Κυρία Φοίβη µου, Κάτι καλό και πρωτόγνωρο κυοφορείται στην ταλαίπωρη αυτή χώρα και αφορµή για να το πω µου την έδωσε ένας κύριος που τον άκουσα προ ηµερών να βγαίνει στο ραδιόφωνο και να βροντοφωνάζει: «Θα το πω, να το ακούσει όλη η Ελλάδα, πως η αξιοπιστία και η διαφάνεια που υποσχέθηκε ο κ. Παπανδρέου ισχύει στο ακέραιο! Και το λέω γιατί ο αδελφός µου, άτοµο µε ειδικές ανάγκες, δικαιώθηκε τώρα, χωρίς καν µέσο, µόνο µε τα µόρια. Το ίδιο κι ένα άλλο παλικάρι της αυτής κατηγορίας, που ανήκει µάλιστα στη Ν.∆. Γι’ αυτό θα το πω και θα το ξαναπώ, να το ακούσουν όλοι, η διαφάνεια και η αξιοπιστία του κ. Παπανδρέου ισχύουν σήµερα 100%».

Τι λες, κυρία Φοίβη µου, σαν πολύ καλό δεν ακούγεται; Εγώ µε κάτι τέτοια και µε τα νοµοσχέδια µε τις διαρθρωτικές αλλαγές να πέφτουν σαν…

βροχή, σαν την «ευγενική βροχή» (like the gentle rain) που λέει ο Σαίξπηρ για τον «οίκτο» στον «Εµπορο της Βενετίας» και παρά την καταθλιπτική ατµόσφαιρα, µε την ανεργία να καλπάζει και τη χρεοκοπία να καραδοκεί, ανακτώ σιγά σιγά την αισιοδοξία που είχα νιώσει την εποχή Σηµίτη, την «ευλογηµένη» εκείνη εποχή, µε την Ελλάδα να δοξάζεται στα κέντρα της Ευρώπης και τα «Μπράβο Κώστα».

Θα παρακαλούσα, ευκαιρίας δοθείσης, τους δηµοσιογράφους, τους δηµοκρατικούς τουλάχιστον, όταν αναφέρονται στους πολιτικούς να µην τους «τσουβαλιάζουν», παρά να κρατούν µια ξεχωριστή θέση για τον «καλό κι αγαθό» κ. Σηµίτη (η «καληµέρα τ’ αχώρια» λένε στο χωριό µου) και να µην ξεχνάνε τα µεγάλα έργα του που άλλαξαν την Ελλάδα και τους θαυµάσιους Ολυµπιακούς.

Κατά τα άλλα, χάρις στον Γιώργο, µε την ισχυρή προσωπικότητα και το έργο της κυβέρνησής του (µπράβο στους «στρατηγούς» του) η χώρα ανακτά σιγά σιγά την τιµή και την αξιοπιστία της. Με αποτέλεσµα τα 110 δισ.

και έπεται η συνέχεια, ευρωοµόλογα και επιµήκυνση «λύσε µε από δω και δέσε µε από κει» το ‘λεγε ο πατέρας µου, για ν’ αποφύγουµε τον όλεθρο της χρεοκοπίας. Και πολύ σωστά γράφτηκε πως, αν πετύχει, ο Γιώργος θα περάσει στην Ιστορία. Τώρα επ’ αυτού ο φίλος µου ο Θωµάς της εξοχής (µαθηµατικός) λέει πως ο Γιώργος θα πάρει θέση πλάι στους µεγάλους Χαρίλαο Τρικούπη και Ελευθέριο Βενιζέλο. Επ’ αυτού συµφωνώ.

Για την Αντιπολίτευση τι να πω. Τσαλαπατούν αδεξίως στις λάσπες που άφησαν πίσω τους (κι ευτυχώς ο κόσµος τους πήρε χαµπάρι) µε τον αρχηγό τους να προσπαθεί απεγνωσµένα να εδραιώσει τη θέση του στο κόµµα, ν’ αποκτήσει «Lebenstraum» που θα ‘λεγε και η οµοϊδεάτισσά του Frau Merkel. Οσο για το «µετέωρο µείγµα» της οικονοµικής του πολιτικής, ας µας το κάνει «λιανά» αλλιώς εγώ προτιµώ «κάλιο 110 και στο χέρι παρά το µετέωρο µείγµα του καρτέρει» τη χρεοκοπία…

Τους γιατρούς µε τον λυσσαλέο αγώνα τους να κρατήσουν τα «καλά και συµφέροντά» τους παραπέµπω στα πηγάδια που γέµισαν φάρµακα και σ’ ένα πολύ ωραίο που είπε ένα πρωινό µια γριούλα, 76 ετών, στο ραδιόφωνο: «Οταν βάζω null κοσάρι null στο βιβλιάριο υπάρχουν τα φάρµακα, άµα δεν βάζω δεν τα ‘χει η λίστα»! Γι’ αυτό, Basta πu e avanti Loverdo…

Με ιδιαίτερη εκτίµηση, Αντώνης Στρούλιας, «Μπαµπαλιώτης» και εκ Τεµπών! ΥΓ. Vous etes tres etudite Madame, µε κατατροπώσατε µε τις «γνώσεις» σας περί τα… τουρκικά. Μόνο που µαζί µε τη Σεχραζάτ πήρε η µπάλα και τη φιλενάδα µου την Benu. Κι αυτό δεν θα σας το συγχωρήσω! Α, όλα κι όλα… Aferim Hanum Efendi!

< Ας µείνουµε στην εξαιρετική αριθµητική – εκ του ασφαλούς, βεβαίως, βεβαίως – του Αντωνάκη του αντιπολιτευτή που αναφέρετε, αγαπητέ Αντώνη. Για να θυµηθώ ένα ταιριαστό τραγουδάκι του Λάκη µε τα ψηλά ρεβέρ: «Ηρθε από χώρα µακρινή / ξέρει και αριθµητική / φοράει κοντοµάνικα, έχει και µια µάνικα / τι άλλο θέλει στη ζωή. / Ελα γοριλλάκι / Πήδα το µαντράκι»…