ΠΡΟΣΩΠA Μακαρονάδες για τα «παιδιά των µοτέλ»

Ο Ιταλοαµερικανός Μπρούνο Σεράτο περιελήφθη από το CNN στον κατάλογο µε τους «20 ήρωες του 2011». Σεφ και ιδιοκτήτης ενός καλού εστιατορίου στο Αναχαϊµ τηςΚαλιφόρνιας, του Anaheim White House, µαγειρεύει και σερβίρει κάθε βράδυ µακαρονάδες σε 300 παιδιά που, αν δεν ήταν αυτός, θα πήγαιναν για ύπνο νηστικά.

Είναι τα «παιδιά των µοτέλ», που µεγαλώνουν σε ένα δωµάτιο ξενοδοχείου επειδή οι γονείς τους δεν έχουν αρκετά χρήµατα για να νοικιάσουν κανονικό σπίτι. Κουζίνα για να ετοιµάσουν φαγητό δεν υπάρχει, έτσι ταπαιδιά τρώνε το µεσηµέρι στο σχολείο και το βράδυ αρκούνται συνήθως σε ένα πακέτο τσιπς.

Η ιστορία του Σεράτο έγινε γνωστή από το περιοδικό «People»και ακολούθησε έναντοκιµαντέρ στοCBS, που συγκίνησε την Αµερική και έκανε τον γύρο του κόσµου. Εδώ και έξι χρόνια, στις 5 τοαπόγευµα, σερβίρει τις µακαρονάδες του στο «Boys and girls Club», ένα κέντρο για ανηλίκους πουαντιµετωπίζουνπροβλήµατα. «Μόνο στο Αναχαϊµ υπάρχουν περισσότερες από 1.000 οικογένειες που ζουν σε µοτέλ, όπου είναι αδύνατο να µαγειρέψει κανείς», αφηγείται ο Σεράτο. «Οταν το ανακάλυψε η µητέρα µου, η Κατερίνα, που είχε έρθει το 2005 για να µε επισκεφθεί από την Ιταλία, µου είπε, “∆εν έχουν να φάνε;Μπρούνο, φτιάξε τους εσύ µια µακαρονάδα!” Για τη µητέρα µου, ήτανη ζωή της να ταΐζει τα παιδιά».

Οχι µόνο σχεδιάζει να επεκτείνει το πρόγραµµά του, αλλάκαλεί εστιατόριασε όλη τη χώρα να υιοθετήσουν παρόµοια προγράµµατα. Κάθε βράδυ αφήνει τοεστιατόριό του και µαγειρεύει ζεστάµακαρόνια µε σάλτσα για τα παιδιά. Φροντίζει να φτιάχνει σπαγκέτι µε γαλοπούλα, µε σολοµό ή µε άλλα συστατικά πλούσια σε λιπαρά οξέα ωµέγα 3, που είναι απαραίτηταγια την ανάπτυξή τους.Λέει πως έχει σερβίρει µέχρι τώρα περισσότερες από 250.000 µερίδες, ξοδεύοντας από την τσέπη του 2.000 δολάρια τον µήνα. Η οικονοµική κρίση δεντον σταµάτησε. «Οι πελάτες στο εστιατόριό µου µειώθηκαν κατά 30%-40%, πήραόµως δάνειο γιανα το κρατήσω όρθιο και να συνεχίσω να βοηθάω τα παιδιά». Οι ιστορίες που αντιµετωπίζει είναι θλιβερές. Ενα χλωµό κοριτσάκι επέστρεψε τρεις φορές το ίδιο βράδυ για να του σερβίρει µακαρόνια («Κατάλαβαπως είχε µέρες να φάει»).Ενα άλλο βρήκε να το περιµένει ο πατέρας τουέξω από το µοτέλ, του είπε να φύγει και να τα βγάλει πέρα µόνο τουεπειδή αυτός δεν είχε πιαχρήµατα ούτε για ένα άθλιο δωµάτιο («Του βρήκαµε µια στέγη»).Οσο για τον 15χρονο Αρµάντο, σε αυτόν έδωσε την κάρτα του και µια υπόσχεση. «Ηθελε να δουλέψει, εγώ του είπα να ξανάρθει όταν θα είναι 18 ετών. Τρία χρόνια µετά, ήρθε στο εστιατόριό µου µε εκείνη την κάρτα· και τον προσέλαβα»…