ΠΡΟΣΩΠΑ Για την αξιοπρέπεια των Ιταλίδων

Η Κριστίνα Κοµεντσίνι, κόρη του µεγάλου ιταλού σκηνοθέτη Λουίτζι Κοµεντσίνι, βρίσκεται στις πρώτες γραµµές του κινήµατος των Ιταλίδων κατά του Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Τον Φεβρουάριο πρωτοστάτησε στην οργάνωση της µεγαλύτερηςδιαδήλωσης που έχει γίνει µέχρι σήµερα εναντίον του.Στην καρδιά της Ρώµης, δεκάδες χιλιάδες γυναίκες και άλλοι τόσοι άνδρες συγκεντρώθηκαν για να διαδηλώσουν πως αρνούνται την εικόνα τηςΙταλίδας που έχει δηµιουργήσει ο πρωθυπουργός µε τα «µπούνγκα – µπούνγκα» πάρτι του. «Ηταν η πρώτη φορά που µιλούσα δηµόσια και δεν κοιµήθηκα επί µια εβδοµάδα από την αγωνία. Οµως δεν µπορούσα να φανταστώ ότι θα µαζεύονταν 400.000 άνθρωποι», λέει η Κοµεντσίνι στη γαλλική «Λιµπερασιόν». «Κανένας δεν φανταζόταν τέτοια επιτυχία. ∆ύοεβδοµάδες νωρίτερα µας εξηγούσαν ότι οι Ιταλίδες, κυρίως οι νέες, έχουν χάσει την ικανότητα ναδιαδηλώνουν».

Η 54χρονη συγγραφέας και σκηνοθέτιδα, µητέρα τριών παιδιών και γιαγιά πέντε εγγονιών, βρίσκεται στην πρώτη γραµµή της «εξέγερσης για την αξιοπρέπεια των γυναικών». Πρόκειται για ένα κίνηµα που γεννήθηκε από την κοινωνία των πολιτών, διαδόθηκε µέσω µπλογκκαι ιστότοπων κοινωνικής δικτύωσης και οργανώθηκε από τοπικές φεµινιστικές ενώσεις. Είπαν πως σκοπός τους δεν είναιµόνο να καταγγείλουν τις παρτούζες τουπρωθυπουργού, αλλά και να υπογραµµίσουν την κατάσταση των γυναικών στην Ιταλία:η εκπροσώπησή τουςσε θέσεις ευθύνης είναι από τις χαµηλότερες στην Ευρώπη, αν και κατά µέσο όρο έχουν περισσότερα διπλώµατα σπουδών από τους άνδρες.

Η Κριστίνα λέει πως ανήκεπάντα «στην Αριστερά», αν και δεν είχευπάρξει ακτιβίστρια. Απέκτησε το πρώτοτης παιδί, τον Κάρλο, σε ηλικία 18ετών. «Γνώρισα τη µοναξιά τωνµητέρων, όχι τηµοναξιάτων κοριτσιών»,λέει. Το 1988γύρισε την πρώτη της ταινία (Zoo), το 2006 η ταινία της «Μην το πεις» (La Bestia nel Cuore) ήτανυποψήφιαγια τοΟσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας· το τελευταίο της µυθιστόρηµα µε τίτλο «Οταν τη νύκτα» («Quando la notte», εκδ. Feltrinelli) κυκλοφόρησε πρόσφατα και στα γαλλικά. Η «είσοδός» της στον ακτιβισµό έγινε πέρυσιτον Απρίλη, σε µια συνάντηση µε φίλες της και συνοµήλικές της που είχαν συµµετάσχει στα φεµινιστικά κινήµατα της δεκαετίαςτου 1970.«Πολύ συχνά, οι άνθρωποι της Αριστεράς πιστεύουν ότιείναι ουσιαστικά καλύτεροι από τους άλλους», λέει αυτοσαρκαστικά η συγγραφέας. ∆ηµιούργησαν µια οµάδα, την Di nuovo (Ξανά), «η οποία συνάσπιζε γυναίκες όλων των επαγγελµάτων, όλων των γενιών, όλων των πολιτικών και θρησκευτικών τάσεων».

Ακολούθησε ένα µανιφέστο µε τις υπογραφές 50.000 γυναικών όλων τωνηλικιών και τίτλο «Αν όχιτώρα, πότε;». ΤονΑπρίλιο, λέει η Κοµεντσίνι, θα ακολουθήσει ηίδρυση «µιας µεγάλης εθνικής ένωσης γυναικών, ανεξάρτητων από πολιτικά κόµµατα, η οποία θα σταθεί απέναντι στην εξουσία». Οι Ιταλίδες δεν έχουν πει την τελευταία λέξη τους στον Μπερλουσκόνι.