Από τον Βελουχιώτη ώς τον Ταρκόφσκι

Υπήρξε αγωνίστρια στην Αντίσταση απότα δεκαεπτά της και η ελληνικήραδιοφωνική φωνή στη Μόσχα κατά τη µετεµφυλιακή εποχή. Η Μαρία Μπέικου, που κηδεύεταισήµερα στα 86 της χρόνια _ νοσηλευόταν στο «Σωτηρία» µε σοβαρά αναπνευστικά προβλήµατα _ έζησε µια ζωή κυριολεκτικά κινηµατογραφική. Ως µαθήτρια, δούλευε στην ΕΠΟΝ και συγκέντρωνε υλικό γιανα τοστέλνειστους αντάρτες. Πήγαινε στα χωριά και καλούσε τους ανθρώπους να βοηθήσουν στον αγώνα. Ως φοιτήτρια πλαστογράφησε την υπογραφή του πατέρα της για να βρεθεί στο αντάρτικο όπου, όπως έλεγε, «τα κορίτσια πολεµούσαν ισότιµα µε τους άντρες». Και έγινε πρωταγωνίστρια του ΕΛΑΣ και του Δηµοκρατικού Στρατού. Μετά την υποχρεωτική έξοδο µε συναγωνιστές τηςστη Μόσχα, µέσω Αλβανίας, το1949, γίνεται εκφωνήτρια στον ραδιοφωνικό σταθµό της Μόσχας, µε τη διάρκειας 3 1/2 ωρών ελληνόφωνη εκποµπή «Εδώ Μόσχα». Σπούδαζε ταυτόχρονα στην Ακαδηµία Κινηµατογράφου µε συµφοιτητή τον Αντρέι Ταρκόφσκι, µε τον οποίο έγιναν στενοί φίλοι. Τον πάντρεψε κιόλας µε την Ιρµα Ράους και έγινε νονά του γιουτους. Νωρίτερα, είχαν γυρίσει µαζί, ως πτυχιακή εργασία, µία ταινία µικρού µήκους βασισµένη στο διήγηµα του Ερνεστ Χέµινγουεϊ «Οι φονιάδες».

«Είκοσι επτά χρόνια χωρίς ιθαγένεια» έλεγε µε πίκρα για την εποχή της Μόσχας. Το 1976, επέστρεψε στην Ελλάδαµε την τέφρα του συζύγου της Γεωργούλα Μπέικου. Καιπολύ πρόσφατα µόλις, στα µέσα του 2010 _ η στάση τηςαπέναντι στο ΚΚΕ ήτανπλέον αρκετά κριτική _, κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία της «Αφού µε ρωτάτε, να θυµηθώ» (εκδ. Καστανιώτης). Οσο για το τελευταίο χειροκρότηµα, αυτότο εισέπραξε την προηγούµενη εβδοµάδα στη σκηνή του θεάτρου «Αττις», όπου εµφανιζόταν στον«Μάουζερ» του Χάινερ Μίλερ, σε σκηνοθεσία Θόδωρου Τερζόπουλου.Η κηδεία της πραγµατοποιείται σήµερα στις 11.00 στο Α’ Νεκροταφείο.