Ο λαϊκισµός καλά κρατεί

Γ.Σ.: Πριν από τριάντα χρόνια παιζόταν σ’ ένα θέατρο της οδού Σταδίου ένα έργο µε τον τίτλο «Αυτό το δέντρο το λέγανε υποµονή». Χρειάζεται υποµονή και θέληση για να αλλάξουµε αυτή τη µαύρη σελίδα της ζωής µας. Χρειάζεται να την αλλάξουµε όσο γίνεται πιο γρήγορα, αλλά όχι µε τα χρονοδιαγράµµατα του υπουργείου Οικονοµικών. Χρειάζεται µια επιθετική πολιτική από το πώς συµπεριφερόµαστε µέσα στο σπίτι µας, στον δρόµο ή στη δουλειά µας.

Α.Π.: Χρειάζεται όµως το µαγικό ραβδί για να γίνει αυτό. Γ.Σ.: Οχι, απλά να µην κερδίζουν κάποιοι µε το να διαχειρίζονται τη µιζέρια.

Με συγχωρείτε που επιµένω, τη ∆ευτέρα 28 Μαρτίου θα είµαστε όπως είµαστε σήµερα;

Γ.Σ.: Σε σχέση µε την Ευρωπαϊκή Ενωση και την ελληνική κυβέρνηση, τα πράγµατα έχουν πάρει τον δρόµο τους. Το θέµα είναι να καταλάβουµε εµείς οι ίδιοι ότι καλώς ή κακώς έγινε αυτή η «πατατιά» και ότι χρειάζεται να επανακατακτηθεί η αξιοπιστία σε σχέση µε τους πολιτικούς. Η έλλειψή της φρενάρει όλη την ιστορία. Το να ξεπεραστεί είναι στα χέρια των αρχηγών των πολιτικών κοµµάτων και πουθενά αλλού. Οι ίδιοι ξέρουν πάρα πολύ καλά τι γίνεται. Χρειάζεται λοιπόν να αλλάξουνε τη ρότα.

Α.Π.: Βλέπετε όµως τα µικροπολιτικά συµφέροντα να κάνουν τα κόµµατα σαφώς να καθοδηγούν τους οπαδούς τους και να µην κάνουν πίσω.

Γ.Σ.: Το να βάζεις όµως κάποιον να τσιρίζει για να τσιρίζει δεν είναι λύση. Αλλο έλεγχος επί των πεπραγµένων κι άλλο φωνές στον αέρα. Τέρµα ο λαϊκισµός.

Α.Π.: Ναι, αλλά o λαϊκισµός καλά κρατεί.