«Ο κινηµατογράφος στρεβλώνει το νόηµα»

«Οι πολιτικοί µας ζουν στην εποχή του Νεύτωνα», παρατηρεί ο βραβευµένος ντοκιµαντερίστας, που έδωσε χθες «µάθηµα» περί κινηµατογράφου και αντίληψης στο πλαίσιο του 13ου Φεστιβάλ Ντοκιµαντέρ στη Θεσσαλονίκη
«Μην πιστεύετε κανένα πλάνο. Τίποτα. Αλλάξτεστάση απέναντι σ’αυτά που σας προτείνουν. Πιστεύετε µόνοστα µάτια σας. Εµπιστευτείτεµόνο αυτά.

Και το µυαλό σας. Οκινηµατογράφος στρεβλώνει πάντα το νόηµα», δηλώνει ο διακεκριµένος ντοκιµαντερίστας Σεργκέι Λόζνιτσα.

Ο γεννηµένος στη Λευκορωσία, µεγαλωµένος στην Ουκρανίακαι σπουδασµένος στη Μόσχα (πρώτα Μαθηµατικά, µετά Κυβερνητική και στο τέλος Κινηµατογράφο), διεθνούς φήµης ντοκιµαντερίστας έδωσε χθες masterclass για υποψήφιους κινηµατογραφιστές στο πλαίσιο του 13ου Φεστιβάλ Ντοκιµαντέρ Θεσσαλονίκης.

Ο 46χρονος πολυβραβευµένοςδηµιουργός («τα βραβεία στην πραγµατικότητα δεν σηµαίνουντίποτα», δηλώνει) προτιµά να κάνει ταινίες χωρίς κείµενο: «Γλώσσα είναιο τρόπος της κινηµατογράφησης. Είναι και η µουσική, γιατί είναι αυτή που ασκεί συναισθηµατική επιρροή», εξήγησε. Το επιβεβαίωσε δε στο χθεσινό masterclass, προβάλλοντας απόσπασµα ταινίας του στην οποία «έντυσε» µουσικά µια σκληρή εικόνα τήξης του ατσαλιού (σε εργοστάσιο της πρώην ΕΣΣ∆) µε έργο του Σοπέν. «Οσοι θέλουν να ασχοληθούν µε το σινεµά θα πρέπει πρώτα να ασχοληθούν µε κάτι πιο αφηρηµένο, όπως τα µαθηµατικά και η µουσική, και στη συνέχεια θα µπορούν να γίνουν ό,τιεπιθυµούν, π.χ. πολιτικοί, µάνατζερ κ.λπ.», πρόσθεσε ο Λόζνιτσα, που αρχικά έστρεψε το ενδιαφέρον του στα «Συστήµατα ελέγχου», τα οποίασπούδασε πρώτα στο Πανεπιστήµιο του Κιέβου.

«Ολα γύρω µας βρίσκονταισε χαώδη κατάσταση», σηµείωσε στο«µάθηµά» του. «Μόνο η σκέψη οργανώνει το χάος. Και τη σκέψη του θεατή τη χρειάζεται ο κινηµατογράφος».

Προηγείται και προαπαιτείται γνώση; Αδιαµφισβήτητα. Οταν ξεκινάµε να απεικονίσουµε ένα περιστέρι (κινηµατογραφικά, φωτογραφικά, ζωγραφικά),δεν µπορούµε να αγνοούµε το περιστέρι του Πικάσο. Κάθε κάδροέχει το δικό του πάρε δώσεµε τον θεατή.Και µε τον δηµιουργό του.

Πώς µπορεί να «κινηµατογραφηθεί» η πολιτική σήµερα, σε καιρό κρίσης; Οι πολιτικοί – η πολιτική είναι άλλο – ζουν στην εποχή τουΝεύτωνα. Παίρνουν αποφάσεις µε βάσητις θεωρίες του Λαπλάς και προσπαθούν ναεγκαθιδρύσουν status quo. Σαν το σήµα της Deutsche Bank. Είναι ένας κύβος µε µια διαγώνια γραµµή. Αυτό είναι ανάπτυξη. Οι κρίσεις όµως µας σώζουν. Οιάνθρωποι στις κρίσεις φωνάζουν «φωτιά», «όχι», «ενάντια». Σήµερα ακόµη τρέχουν στις τράπεζες για να συντηρήσουν τον «χρόνο».

Ο χρόνος είναι σαφής έννοια; Είναι απόλυτα σχετική. Μέσα µας έχουµε πολλούς χρόνους. ∆εν υπάρχει χρόνος. Υπάρχει µόνοµια αφαίρεση προςτη µία ή τηνάλλη κατεύθυνση.