Στη «δηµοκρατία» των Doors

«Το θρυλικό γκρουπ εκπροσωπεί την ιδεολογία των λαών», λέει ο Τόνι Φερνάντεζ που µαζί µε τους Peace Frog στήνει αφιέρωµα στα τραγούδια τους σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα
Πώς είπατε; Doors; Μα αυτοί δεν έχουν τελειώσει; Δεν έχουν ξεπεραστεί; Οχι,λέει το γκρουπ Peace Frog διά τουαρχηγού του Τόνι Φερνάντεζ, Αµερικανού – όπως οι θρυλικοί ρόκερ – και µεγάλου θαυµαστή της µουσικής τους και του Τζιµ Μόρισον.

Δεν είναι τυχαίο,προσθέτει, πως όπου και να εµφανίζονται µε αφιέρωµαστα τραγούδια των Doors, µόνο κοσµοσυρροή έχουννα θυµούνται. Και δηαπόπολύ νέο κόσµο. Που πιστεύει στο µήνυµα της παρέας του Τζιµ Μόρισον – ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω,έκανε τηµεγάλη του έξοδο από τη ζωή πριν από 40 χρόνια (να µία ακόµη επέτειος).

Τιµπορείνα λένε,όµως, στον σηµερινό κόσµοτα τραγούδια των Doors; «Κάποια πράγµατα δεν αλλάζουν – η διαφθορά, η απληστία, η ανεντιµότητα…», λέειστα «ΝΕΑ» ο Τόνι Φερνάντεζ. «Η µουσική των Doors αµφισβητεί την εξουσία και αιτιολογεί το γιατί οι άνθρωποι νοµιµοποιούνται να την αµφισβητούν. Γι’ αυτό η δηµοκρατία είναι τόσο σηµαντική, γιατί βασίζεται στη νοµιµότητα που προέρχεται από τον λαό. Οι Doors εκπροσωπούν την ιδεολογία που οι λαοί αποφάσισαν –και µε διαδηλώσεις και διαµαρτυρίες. Οπως βλέπουµε σήµερα και στην Αίγυπτο καιστη Λιβύη, όπου οι άνθρωποι έχουν ξεχυθεί στους δρόµους, δικαιώνεται το τραγούδι τους “Τhey got theguns, but we got the numbers” (“Εχουν όπλα, αλλά εµείς είµαστε πολλοί”)».

Πώς θα συνοψίζατε το µήνυµά τους;
Οι Doors αµφισβητούν την ανθρωπότητα. Σε κάνουν να προβληµατιστείς για τη θνητότητά σου. Η µουσική τους είναι για σκεπτόµενα άτοµα, γι’ αυτό είναιακόµα ζωντανή.

Αν επιλέγατε ένανστίχο τους που να µπορεί να προσφέρει παρηγοριά σε λαούς που δοκιµάζονται, όπως ο ελληνικός;

Οπως είπα, «Τhey got the guns, but we got the numbers». Αυτοί έχουν τα λεφτά, αλλά εµείς είµαστε πολλοί. Οταν βλέπεις µισό εκατοµµύριο ανθρώπους στον δρόµο, ε, αυτό είναι η απόλυτη αίσθηση της δύναµης. Τι µε νοιάζει αν µε σηµαδεύουν µε όπλο; Προτιµώ να πεθάνω αντιστεκόµενος, παρά να παρακαλάω γονατιστός… Οι γερόλυκοι του ροκείναι ακόµη ό,τι πιο «καυτό» συναυλιακά. ∆εν είναι παράξενο;

Το ροκ εντ ρολ προέρχεται από τα blues, που ξεκίνησαν ουσιαστικά ως κώδικας επικοινωνίας µεταξύ των σκλάβων στις φυτείες των λευκών. Ετσι και το ροκ εντ ρολ εµπεριέχει ένα «κάλεσµα» και µια «ανταπόκριση». Η σηµερινή µουσική δεν τα έχει.

Οι νέοι ροκ σταρ έχασαν την ικανότητα να καλούν και το κοινό να ανταποκρίνεται.

Παντού οργανώνονται αφιερώµατα
στους «παλιούς». Μνηµόσυνα ή φόρος τιµής σε κάτι που µας αφορά;

Το κοινό τιµάει τις µεγάλες προσωπικότητες που σηµάδεψαν την κουλτούρα του, έτσι δεν είναι; Νιώθει περηφάνιαγι’ αυτές. Το ίδιο συµβαίνει και µε τον Τζιµ Μόρισον. Tον τιµούµε επειδή είναι ο αγαπηµένος µας αµερικανός ποιητής.

Πριν κλείσουµε, ο Τόνι Χερνάντεζ επιµένει: στα αφιερώµατα σηµασία έχει η ποιότητα τραγουδιών και παρουσίασης. Οχι όπως κάποια άλλα κακαίσθητα, να προσθέσουµε (π.χ. στην Πιάφ), που παρά το χαµηλό επίπεδό τους αυτόκλητοι κήνσορες του «πολιτιστικώς καλού» τα αφήνουν στο απυρόβλητο…

INFO

Αφιέρωµα στους Doors απόψε στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (τηλ. 2310-
895.939), Παρασκευή και Σάββατο στο «Παλλάς» (Βουκουρεστίου, τηλ. 210-
3213.100 και κρατήσεις 210-8108.181)