Για ποιον χτυπάει η καµπάνα;

Τα φαρδιά παντελόνια λένε ένα πλατύ αντίο στα ξεπερασµένα εφαρµοστά τζιν
Χρειάζεται ένα τολµηρό µυαλό για να ωθήσει τα πράγµατα µπροστά. Στη µόδα το έκανε ο Τοµ Φορντ µε την ανοιξιάτικη συλλογή του. Τον οποίο καλωσορίζουν και πάλι ως σωτήρα του στυλ οι διάφοροι φίλοι του. Κι έχουν δίκιο αφού ο Φορντ άρχισε το νέο του κεφάλαιο στα γυναικεία ρούχα µε παντελόνια καµπάνα. Πιο 1972 δεν γίνεται. Αλλά αυτήν την κίνηση προς το παρελθόν τηνεννοούµε τώρα στυλιστική εξέλιξη. Επειδή οι καµπάνες θα αποκαθηλώσουντα σαν δεύτερο δέρµα σφιχτά τζιν παντελόνια.

Τα παντελόνια καµπάνα έχουν τουςπεριορισµούς τους. Μπορεί να είναι άνετα, ευρύχωρα, να δίνουν χάρη µε τον κυµατισµό του υφάσµατος, όµως χρειάζονται υποστήριξη όσον αφορά το ύψος. Γι’ αυτό και οι µετρίου αναστήµατος δύσκολα θα τα χαρούν, εκτός και αν µπορούν αν ισορροπήσουν πάνω σε πολλά εκατοστά ξύλινου χοντρού τακουνιού ή λεπτού στιλέτο. Γιατί οι πλατφόρµες, άνετες και σταθερές,δεν ταιριάζουν σεαναλογία όγκου µε τη φαρδιά γραµµή των παντελονιών.

Αυτή άλλωστε είναι και η διαφορά τους από τους προγόνους τους που εµφανίστηκαν τη δεκαετία του ‘70. Χρυσή εποχή για τους γκλάµορ θαµώνες των ντίσκο που αγάπησαν τα λευκά φαρδιά παντελόνια για την πίστα. Και τους µποέµ παραθεριστές της Βόρειας Αφρικής που αφέθηκαν στους ρεµβασµούς τους φορώντας µεταξωτά παντελόνια πιτζάµα σε έντονες αποχρώσεις πολύτιµων λίθων κι ένα βουνόαπό κολιέ µε χάντρες και σύµβολα φετίχ περασµένα στα χέρια και τον λαιµό τους.

Τα φαρδιά παντελόνια απέκτησαν και στα µάτια των ∆υτικών τον συσχετισµό τους µε απόψεις της ανατολικής φιλοσοφίας που µιλάει για την απρόσκοπτη ροή ενέργειας στο γύρω περιβάλλον αλλά και µέσα στο σώµα. Αυτήν τη ρευστή πορεία προσδιορίζουν τα λευκά κοστούµια µε φαρδύ παντελόνι του Βέλγου Ντρις Βαν Νότεν, αλλά και τα πορτοκαλί σύνολα της συλλογής Max Mara. Ενώ στηνπερίπτωση της θεωρίας του Τοµ Φορντ, τα παντελόνια του έχουν έναν ανδρικόαέρα στη ραφή τους και στα συνοδευτικάσακάκια τους.

Που όµως κλίνουν προςτη θηλυκή κοπή της ραπτικής χάρη στις πλαϊνές πένσες πίσω στην πλάτη, που ο αµερικανός σχεδιαστής φρόντισε να βάλει αναδεικνύοντας την καµπύλη της γυναικείας µέσης.

Σε αντίθεση µε τα σκίνιτζιν µε τον νεανικό ατίθασο χαρακτήρα τους, οι καµπάνες προβάλλουν έναν αέρακοµψής αυτοπεποίθησης. Τη στιγµή που οι έφηβες τσαλαπατάνε τα φλατ παπούτσια τους και αναδιπλώνουν το παράστηµά τους αφήνοντας τα αδύνατα καλοσχηµατισµένα κάτω άκρα τους να δείξουν την οµορφιά της ηλικίαςτους µέσα από το εφαρµοστό τζιν, οι καµπάνες λειτουργούν διαφορετικά. Πάνω σε σώµατα γυναικών µε σχηµατισµένες καµπύλες, ευθυτενή στάση και ανάλαφρο αλλά σίγουρο βάδισµα.