Οι κακόφημοι δρόμοι του Σωκράτη
Η Ξανθίππη καταβρέχει τον Σωκράτη. Πίνακας του Ράιερφαν Μπλούμενταλ (1655). Η σχέση του φιλοσόφου με το νοικοκυριό και τη σύζυγό του έχει μείνει παροιμιώδης
Μια νέα βιογραφία ακολουθεί τον Σωκράτη στις γειτονιές της αρχαίας Αθήνας, αναβιώνει το κοινωνικό περιβάλλον της πόλης, αλλά στέκεται με αμηχανία μπροστά στο ιστορικό πρόσωπο του φιλοσόφου.
Στο τέλος του πλατωνικού «Ευθύφρονα» ο Σωκράτης μένει στα κρύα του λουτρού όταν ο συνομιλητής του τον αφήνει για ένα ραντεβού που δεν παίρνει αναβολή. Το πινγκ πονγκ ερωταπαντήσεων για τον ορισμό της ευσέβειας τελειώνει απροσδόκητα και ο φιλόσοφος, που μέχρι εκείνη τη στιγμή έχτιζε το ένα επιχείρημα πίσω από τ΄ άλλο, χάνει την πρωτοβουλία των κινήσεων. «Τι παράξενο πράγμα, φίλε μου. Φεύγεις και μου παίρνεις τις ελπίδες». Ο Σωκράτης των πρώιμων διαλόγων δεν μοιάζει με τον φιλόσοφο που όλοι αγαπήσαμε, ακόμη και αν δεν τον διαβάσαμε. Ο «κολοσσός του στοχασμού» λείπει. Αντιθέτως, περισσεύει ένας άνθρωπος με σάρκα και οστά, η παιχνιδιάρικη διάθεση του οποίου δεν έχει τίποτε να ζηλέψει από τους άλλους Αθηναίους που περιδιαβάζουν πέριξ της Ακρόπολης, του Θησείου και του Κεραμεικού.
Το πλήρες κείμενο του δημοσιεύματος είναι διαθέσιμο μόνο για τους συνδρομητές της ηλεκτρονικής έκδοσης των ΝΕΩΝ στο http://digital.tanea.gr











