ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Λαµπράκης

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο γνωστός δηµοσιογράφος – συγγραφέας ΠΕΤΡΟΣ ΛΙΝΑΡΔΟΣ, γράφει:

Αγαπητέ Λευτέρη, Η αναφορά του ονόµατός µου στο αφιέρωµα των αγαπητών «ΝΕΩΝ» στον µεγάλο, πράγµατι, Ελληνα Χρήστο Λαµπράκη µε άφησε… άναυδο. Δράττοµαιόµως της ευκαιρίας, να αναφερθώ σε 2-3 τεκµήρια τηςσυµπεριφοράς του Λαµπράκη προς τους «συναδέλφους» τουσυντάκτες. Τύχη αγαθήο Χρήστος Λαµπράκης – αρκετά νεώτερός µου – καθόρισε µε την ευγένεια και τη συγκατάνευσή του διάφορες επιδόσεις της δηµοσιογραφικής µου πορείας. Νεώτατος, είχε την ευθύνη έκδοσης του «Ταχυδρόµου». Ηµουν ένας από τους συναδέλφους, οι περισσότεροι των οποίων δεν είναιπια κοντά µας, που εκτελούσαν ερευνητικές αποστολές σ’ όλη την επικράτεια. Με πολλή ζέση – θα ‘λεγα συναίσθηση ευθύνης ενός νέου δηµοσιογράφου – ο Χρήστος Λαµπράκης καθόριζε κάποιους στόχους προσθέτοντας και «ό,τι άλλο κρίνετε ενδιαφέρον».Ετσι γύρισα σχεδόν όλη την Ελλάδα της εποχής και µεταξύ άλλων πέρασα στην απαγορευµένη από εµάς τους Ελληνες ζώνη των Ελλήνων Ποµάκων (και το Ελλήνων το εννοώ απόλυτα) σε εποχή δύσκολη και µισαλλόδοξη. Ακουσαακόµη στην τουριστικά άγνωστη και πρωτόγνωρη Σκιάθο υπερήλικα ιερωµένο συγγενή του Παπαδιαµάντη να λέει ότι ο κοσµοκαλόγερος «δεν έφερνε την άνοιξη στην παρέα…». Με συγκατάνευση τουΛαµπράκη άνοιξα στην πρωτοποριακή «Οµάδα», σελίδα αποκλειστικά αφιερωµένηστον Στίβο και µε τη δική του παρότρυνση: η «προσοχή στην ανθρώπινη πλευρά των νέων αθλητών». Ακόµη και στην οµάδα της κινηµατογραφικής στήλης του «Βήµατος» (µε την επωνυµία «Κουαρτέτο» /Λαµπράκης) – µε ιδιαίτερη εκτίµηση στην ηθοποιό Μπάρµπαρα Στάνγουικ, οι ταινίες της οποίας ήταν πρώτη επιλογή του – Λένα Σαββίδου, Γ.Σαββίδης, Κωστής Σκαλιόρας και κάπου κοντά κι εγώ πριν περάσω στα «ΝΕΑ» για 25 χρόνια µαζί µε τους Σταµατίου, Πηλιχό, Μ. Παπαδοπούλου.

Και η αυλαία: Οταν τον ενηµέρωσα για την απόφαση να συνταξιοδοτηθώ ύστερα από εργασία στο «Βήµα» και στα «ΝΕΑ» 38 ετών, ξαφνιάστηκε:

«Γιατί τόσο νωρίς;». Πριν προλάβω να δώσω κάποια εξήγηση: «Φυσικά, η συνεργασία σας στο “Βήµα” θαείναι ευπρόσδεκτη». Ετσι, και µε την κατανόηση του φίλου Σταύρου Ψυχάρη, έκλεισα τα 60 χρόνια ανοχής των αναγνωστών…