Ταξίδι για τους ονειροπόλους

«Ας µένει πίσω µου ό,τιδεν προχωράει /ένας καηµόςξηµέρωσε, µα ο καπετάνιος πάει…».

Ο Ορφέας Περίδης έχει αυτήν τη σιγανή, εσωτερική φωνή που σεταξιδεύει. Αρκεί να θες να αφεθείς, να πας… Μπαίνω στο αυτοκίνητο, βάζω το «Oνειροπόλων µόχθοι» (νέο CD) στο ΟΝ, κατεβαίνω σιγά σιγά την Κηφισίας. Πολύ πολύ σιγά.

Στίχος λυρικός, µε δύναµη χαδιού οι µουσικές, µεστές, καθαρές (και καθόλου φαντεζί) οιενορχηστρώσεις (από τον τζαζίστα ΓιώτηΚιουρτσόγλου). Ηφύση και οιµνήµες που ξυπνάνε εντός µας οι αλλαγές τωνεποχών είναι η πηγή της έµπνευσής του.Εκεί που η χατζιδακική κληρονοµιά συναντάει την ελληνική παράδοση.

Ροή ήχου, µελωδίας, στίχου εις σάρκα µίαν. «Κεντηµένα» τραγούδια – είναι, άραγε, δόκιµοςο όρος; Κεντηµένες ενορχηστρώσεις. Λεπτοβελονιά. Κέντηµα από χέρια που νιώθουντις λεπτές αποχρώσεις.

Οι λεπτές αποχρώσεις στις µέρες µας… «Οπως όταν ήµουνα 16 και πήγαινα στα πάρτι και µου έλεγαν “Ορφέα, ωραία τα τραγούδια, αλλά βάλε µας τώρα κάνα δισκάκι να χορέψουµε”».

Τραγούδια για τους µήνες (αυτό είναιτο CD του),πώς του ήρθε η ιδέα; «Προέκυψε από την ανάγνωση µιας σειράς κειµένων που είχε αφιέρωµα στουςµήνες. Αν και κλασικό το θέµα, είχα να αντλήσω απ’αυτή την πηγή πολλά λαογραφικά στοιχεία, εικόνες απόθρύλους, παραδόσεις, απότη θρησκευτική λατρεία».

Ωρες ώρες, σου ‘ρχονται στον νου µεσαιωνικά παραµύθια και τροβαδούροι περιπλανώµενοι , άλλες φορές πάλι τραβάςκατά τα νησιά και «βλέπεις» φορεσιές, χορούς, εικόνες απόφωτεινές µέρες του Πάσχα.

Στα λάιβ του συµπορεύτηκε µε τους Human Touch (Λάντσια, Κιουρτσόγλου καιΝτ.

Λιντς). Οι κιθάρες, τα πνευστά, το µπάσο, το πιάνο, τα κρουστά σε διαδροµές δουλεµένες και παραδοµένες σε ατµόσφαιρες παραµυθιού.

Χρόνια πέρασαν για να ολοκληρωθεί ο δίσκος. Είχεπει κάποτε «το παιδεύω πολύ, βάζω τα τραγούδια, τα ακούνε οι φίλοιµου, τα ξανακούνε, κολλάω σε έναν στίχο, τον αλλάζω, µουπαίρνει χρόνο να αποφασίσω να πω ότι όλα είναι εντάξει. Θέλω να είµαι έντιµος µε τον εαυτό µου. Να αισθάνοµαι ότι αυτό πουέχει την υπογραφή µου είναι κάτι». Και στα λάιβ πώς νιώθει;

«Πάντα έχω άγχος. Αναρωτιέµαι αν θα έπρεπε να πληρώσω εγώ τουςθεατές ή εκείνοι εµένα».