Κεφάλι ακατοίκητο

ΣΥΣΤΉΜΑΤΑ που διακόπτουν αυτόµατα τη λειτουργία του κινητήρα. Ελαστικά χαµηλής αντίστασης κύλισης. Αεροδυναµικός σχεδιασµός του αµαξώµατος. Χρήση ελαφρών υλικών για µείωση του βάρους του αυτοκινήτου. Κιβώτια ταχυτήτων µε έξι, επτά, ακόµη και οκτώ σχέσεις για καλύτερη κατανοµή της ισχύος του κινητήρα. Αµεσος ψεκασµός, βαλβίδες µεταβλητού χρονισµού.

Οι ΑΥΤΟΚΙΝΉΤΟΒΙΟΜΉΧΑΝΙΕΣ έχουν εφοδιάσει τα νεώτερα µοντέλα τους µε τεχνολογίες αιχµής για να µειώσουν την κατανάλωση καυσίµου και κατά συνέπεια και τις εκποµπές ρύπων. Ολες όµως αυτές οι τεράστιες επενδύσεις σε χρήµατα και σε φαιά ουσία πηγαίνουν στην κυριολεξία χαµένες αν εκείνος που κάθεται στο τιµόνι έχει κεφάλι… ακατοίκητο. Αρκεί ένα νευρικό δεξί πόδι, όταν περιµένεις στο φανάρι, για να εκτοξευτεί η κατανάλωση βενζίνης στο πολλαπλάσιο (έως 3,7 φορές περισσότερο υπολόγισε η γερµανική λέσχη αυτοκινήτου ADAC). Οταν κινείσαι µε 50 χλµ./ώρα και πέµπτη σχέση στο σασµάν, τότε αρκείται το αυτοκίνητο σε περίπου 4 λίτρα ανά 100 χλµ./ώρα, ενώ µε τρίτη σχέση αυξάνεται η κατανάλωση κατά ένα λίτρο. Μιλάµε δηλαδή για µια διαφορά της τάξης του 24%, όταν για παράδειγµα το σύστηµα Start and Stop εξοικονοµεί µετά βίας από 0,5 έως 0,8 λίτρα καυσίµου ανά 100 χιλιόµετρα διαδροµής.

Ο ΑΝΘΡΏΠΙΝΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ εξακολουθεί λοιπόν και καθορίζει περισσότερο και από την πλέον προηγµένη τεχνολογία την κατανάλωση. Τα ίδια ισχύουν και για τα συστήµατα ασφαλούς οδήγησης, τα οποία λειτουργούν είτε προληπτικά είτε µε στόχο τη µείωση των συνεπειών σε περίπτωση τροχαίου ατυχήµατος.

Ευτυχώς δεν έγινε πραγµατικότητα το εφιαλτικό σενάριο του πλήρους ευνουχισµού του οδηγού, ο οποίος παραµένει χειραφετηµένος, απλά βρίσκονται πλέον στη διάθεσή του περισσότερα και καλύτερα εργαλεία για να φτάνει µε ασφάλεια στον προορισµό του.

Από εκεί και µετά η επιλογή είναι δική του!