ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ

Καθώς η καταπολέµηση της φοροδιαφυγής υπήρξε ένας από τους δυο – τρειςκεντρικούς στόχους της κυβέρνησης που ανεδείχθη στις εκλογές του 2009 το ότι µόλις χθες συζητήθηκε στο Υπουργικό Συµβούλιο το φορολογικό νοµοσχέδιο συνιστά καθυστέρηση. Αυτή η παρατήρηση όµως δεν ακυρώνει την αξία των διατάξεων που θεσπίζονται, οι περισσότερες γιαπρώτη φορά, στην προσπάθεια να καθιερωθεί στη χώρα µας η φορολογική δικαιοσύνη και όλοι να συνεισφέρουν αυτά που τους αναλογούν στο δηµόσιο ταµείο.

Από όσα προκύπτουν µέσα από αυτές τις διατάξεις (λεπτοµέρειες στις σελίδες 7-10) το συγκεκριµένο νοµοσχέδιο είναι σηµαντικό και συνιστά τοµή στη φορολογική ιστορία της ελληνικής Πολιτείας για πολύ συγκεκριµένους λόγους.

Πρώτον. Ορίζεται µεσαφήνεια και χωρίς παραθυράκια ήεξαιρέσεις τι ακριβώς συνιστά φοροδιαφυγή, ώστε να µην υπάρχουν περιθώρια για παρερµηνείες που ακυρώνουν την φορολογικήπολιτική. Κυρίως καθίσταται απολύτωςσαφές ότι η φοροδιαφυγή είναι έγκληµα κατά της κοινωνίας και η τιµωρία της αναπόφευκτη.

Δεύτερον. Θεσπίζονται αυστηρές ποινές µε µια συγκεκριµένη διαβάθµιση, ώστε να εκλείψει το φαινόµενο να θεωρείται η φοροδιαφυγή µάλλον… συµφέρουσα, αφού µε ένα µικρό πρόστιµο κάποιος κατάφερνε να αποκρύπτει πολλαπλάσιους φόρους. Η ηπιότητα των ποινών και η εύκολη αποφυγή των κυρώσεων στο παρελθόν λειτουργούσαν σχεδόν ως… κίνητρο φοροδιαφυγής. Με τον νέο νόµο αυτά τελειώνουν. Οι φοροφυγάδες όχι µόνο θα καταβάλλουν στο πολλαπλάσιο όσα απέκρυψαν, αλλά θα χάνουν και την προσωπική ελευθερία τους.

Τρίτον. Θεσπίζονται διαδικασίες ταχύτατης εκκαθάρισης των φορολογικών υποθέσεων είτε πρόκειται για διοικητικές εκκρεµότητες είτε για δικαστικές διενέξεις. Κατ’ αυτόν τον τρόπο η προσχηµατική αµφισβήτηση των αποφάσεων της φορολογικής αρχής δεν θα µπορεί να λειτουργεί ως µηχανισµός διαιώνισης της ατιµωρησίας. Οποιος έχει δίκιο θα το βρίσκει σύντοµα και εκ παράλληλου θα εκλείψουν οι άσκοπες προσφυγές στη ∆ικαιοσύνη. Τέταρτον. Λαµβάνεται µέριµνα ώστε ο φοροελεγκτικός – φοροεισπρακτικός µηχανισµός να λειτουργεί αποτελεσµατικά, ενισχυµένοςµε νοµικό, διοικητικό και τεχνολογικόεξοπλισµό. Ταυτόχρονα προωθείταιη εσωτερική εξυγίανσή του µε σειρά µέτρων στα οποία περιλαµβάνεται και η αυστηρή τιµωρία των πράξεων συναλλαγής του προσωπικού των φορολογικών υπηρεσιών. Είναι τέσσερις άξονεςικανοί να στηρίξουν την πεποίθηση ότι ηΕλλάδα θα αποκτήσει επιτέλους πραγµατικό φορολογικό σύστηµα. Αλλά για να συµβεί αυτό απαιτείται µια ακόµη προϋπόθεση: η πιστή εφαρµογή όσων θα νοµοθετηθούν. Και αυτό δεν αρκεί να το προεξοφλήσουµε – πρέπει να το δούµε στην πράξη.