Ολοι µαζί τα φάγαµε

Κώστας Καλαπανίδας
ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ
Ο συνεκδότης περιοδικού και ποιητής, διανοούµενος κ. Θανάσης Νιάρχος άρπαξε την επαρκέστατα αναλυθείσα (και διαβολικά διαστρεβλωθείσα) φράση του Θ. Πάγκαλου κι άνετα κατασκεύασε την επιφυλλίδα του στα «ΝΕΑ». Γράφει ο ποιητής: «Η τροµερή φράση τουΠάγκαλου “όλοιµαζί τα φάγαµε” είναι “αξιόµεµπτη καθ’ εαυτήν” … “αποκρύβει την πραγµατικότητα” … “εκθέτει τους πάντες ως καταχραστές”» κ.λπ.
Εγώ βρίσκω τη φράση αποκαλυπτική αληθείας, θαρραλέα και ειλικρινή. Μαζί µε όλους έφαγα κι εγώ. Εξηγούµαι: Ηµουν δάσκαλος. Πριν από την ψήφιση του κάθε προϋπολογισµού έκανα και µια απεργία για αύξηση. Και την ήθελα πάντα 2-3% πάνω από τον πληθωρισµό. Και την έπαιρνα. Και ποιος δεν την έπαιρνε; Ολοι.
Οι αγρότες κλείναν τους δρόµους, οι ∆ΕΗΤΖΉΔΕς κατέβαζαν τον διακόπτη, οι οδοκαθαριστές άφηναν τασκουπίδια, οι φορτηγατζήδες τραβούσαν χειρόφρενο,οι βουλευτές ψήφιζαν αύξηση των αποδοχών τους και κλείναν το µάτι στους δικαστικούς, οι διάφοροι ∆ΕΚΟΤΖΉΔΕς αποφάσιζαν αυξήσεις και µπόνους. Και κάποιες χιλιάδες καλών Ελλήνωντρώνε τους φόρους του κράτους.
Μετά τον προϋπολογισµό όµως ερχόταν ο απολογισµός. Και ήταν πάντα ελλειµµατικός. Αναγκαστικά έκλεινε µε δάνεια. Ετσι χρωστάµε σήµερα 300 δισεκατοµµύρια, οι δε ετήσιοι τόκοι και χρεολύσια πλησιάζουν τα 60 δισ. Αποτέλεσµα; Τρόικα!
Κι έρχεται ο κ. Νιάρχος και εκφράζει δυσφορία όχι για τα ελλείµµατα αλλά για την άκοµψη, αποιητική και βάρβαρη έκφραση του Πάγκαλου, όχι για την αλήθεια της. Ή µήπως ενοχλείται γιατί οστίχος «όλοιµαζί τα φάγαµε» είναι αντιποιητικός; Ώς τώρα ο ποιητής – διανοούµενος δεν χαρακτήρισε «αξιόµεµπτη καθ’ εαυτήν» τη φράση – στίχο των ντιντήδων πολιτικών: «Ζούσαµε µε δανεικά», που σηµαίνει ακριβώςτο ίδιο.
Τι κοµψός στίχος! Απ’ την τονισµένη προπαραλήγουσα πέφτουµε κατρακυληδόν στηνοξύτονη λήγουσα. Τι ηχητική απόλαυση! Ο ποιητής αποκρούει µετά βδελυγµίας τονβάρβαρο λόγο του παπουτσοπωλητή, «το δεξί σας πόδι είναι πιο χοντρό», και συντάσσεται µε συγκίνηση µε τον ντιντήδικο λόγο του υποδηµατοπωλητή, «τι θεϊκό καλούπι,κυρία µου, έβγαλε αυτό το λεπτεπίλεπτο αριστερό ποδαράκι σας». Και η κυρία αγόρασε, χωρίς να πάψει το δεξί της να είναι χοντρό.










