ΚΑΙ ΠΟΘΕΝ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΣΧΕΣ

Η ανακοίνωση προθέσεων της κυβέρνησης και του υπουργείου Εσωτερικών να αλλάξουν το συντοµότερο όσα έως σήµερα ισχύουν σχετικά µε το πόθεν έσχες των ελλήνων βουλευτών είναι βέβαιο ότι εκφράζει το κοινό περί δικαίου αίσθηµα. Μια υποκριτική διαδικασία για το θεαθήναι θα γίνει προσπάθεια να µετατραπεί σε διαδικασία ουσίας, έστω και αργά. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Είναι αδιαµφισβήτητο ότι οι δηλώσεις πόθεν έσχες των πατέρων του έθνους έως σήµερα αφήνουν στο σκοτάδι όχι µόνο το «πόθεν» προέκυψαν τα περιουσιακά στοιχεία που δηλώνονται αλλά και το «πώς έσχες». Οι λόγοι είναι προφανείς.

n Οι δηλώσεις δίνονται στη δηµοσιότητα µε δύο χρόνια καθυστέρηση.

n Υποβάλλονται χειρόγραφες σε χαρτόκουτα την εποχή του open.gov και των συζητήσεων για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση.

n Ο έλεγχος τωνστοιχείων ουδέποτε οδήγησε σε αµφισβήτηση έστω και µιας ελάχιστης πτυχής των περιουσιακών δεδοµένων ενός έστω βουλευτή. Και είναι φυσικό να συµβαίνει αυτό, αφού ο έλεγχος µέχρι σήµερα γίνεται από τους ίδιους τους βουλευτές. Οελέγχων και ελεγχόµενος…

Είναι προςτιµήν τουυπουργού Εσωτερικών Γιάννη Ραγκούση ότι µιλάει για την «γκρίζα πλευρά» του πολιτικού συστήµατος, για «µαύρο πολιτικό χρήµα» και για την ανάγκη «ηθικής επαναθεµελίωσης της πολιτικής».

Σηµαντική είναι και η πρόθεση ανάθεσης του πραγµατικού ελέγχουσε ανεξάρτητο µηχανισµό, ο οποίος θα έχει τη δυνατότητα να ενεργεί και αυτεπαγγέλτως. Μένει, φυσικά, να επιβεβαιωθεί εκ του αποτελέσµατος η ανεξαρτησία και η αποτελεσµατικότητά του.

Χρειάζεται, επίσης, τουλάχιστονµια ακόµα µεταρρύθµιση: αυτή που έχει να κάνει µε τη βουλευτική ασυλία. Η λογοδοσία ενός πολιτικού για θέµαταπου, αν δεν κριθούν δηµοσίως ενδεχοµένως να ρίξουν σκιές και στην τιµή του ιδίου αλλά και στην τιµή της πολιτικής συνολικότερα, είναι εκ των ων ουκ άνευ για τη δηµοκρατία.

Ανέκαθεν ήταν εκ των ων ουκ άνευ, πολύ περισσότερο µάλιστα σήµερα που η αξιοπιστία των πολιτικών αµφισβητείται εντονότατα από την κοινή γνώµη.

Μία ακόµη «λεπτοµέρεια»: διαφάνεια στην πολιτική σηµαίνει και δυνατότητα ελέγχου των χρηµατοδοτήσεων των κοµµάτων. Αν και ο σχετικός νόµος είναι εν ισχύι, υπάρχουν και σήµερα δυνάµεις που αρνούνται να πειθαρχήσουν αντιπροτείνοντας ανυπακοή στον νόµο! Είναι παράλογο, όµως, η Βουλή που θεσπίζει τους νόµους να µηνέχει τη δυνατότητα να τους εφαρµόσει.