[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Βόµβες πυροτεχνήµατα… 

Ηταν η κακή της χρονιά. Η τραγική ειρωνεία είναι ότι η Διοικητική Δικαιοσύνη τόσο λόγω του αντικειµένου της, αλλά κυρίως χάρη στη φιλική της στάση προς τον πολίτη-αντίδικο του κράτους, κατόρθωνε να αποσπά εύσηµα µονίµως. Σε αντίθεση µε τα Πολιτικά και ιδιαίτερα τα Ποινικά Δικαστήρια, που ενίοτε αποτελούν στόχο σκληρής κριτικής και επιθέσεων – µε αφορµή διάφορες αποφάσεις –, τα Διοικητικά, παρά το δύσκολο έργο τους, έχουν κατορθώσει να µείνουν στο απυρόβλητο. Αποδεικνύοντας καθηµερινά ότι ο θιγόµενος από τη Διοίκηση πολίτης – είτε αυτή εκπροσωπείται από δηµόσιο νοσοκοµείο, είτε από την Εφορία και τα δηµόσια ασφαλιστικά ταµεία, είτε από τους υπεύθυνους για τη συντήρηση δρόµων και φρεατίων, είτε από µια σειρά άλλων φορέων – θα αργήσει λίγο, αλλά τελικά, αν έχει δίκιο, θα το βρει. Τα πρόσφατα νοµοθετικά µέτρα για την ταχύτερη είσπραξη των οφειλών προς τις ΔΟΥ – οι οποίες δεν καταβάλλονται εφόσον εκκρεµούν προσφυγές των οφειλετών στη Δικαιοσύνη – έφεραν στο προσκήνιο τα Διοικητικά Δικαστήρια, υποχρεώνοντάς τα µάλιστα σε πρακτικές µάλλον αδόκιµες. Η κατάργηση της προσωρινής διαταγής και ο δραστικός περιορισµός της αναστολής για το «πάγωµα» της απαίτησης του κράτους έως την εκδίκαση της υπόθεσης τοποθέτησαν τη Διοικητική Δικαιοσύνη στο κάδρο των εχθρών της κοινωνίας, καθώς και αυτή – διά της τεθλασµένης οδού – ευθυγραµµίστηκε µε τις επιταγές του Μνηµονίου, κινούµενη στα όρια εκείνων του Συντάγµατος. Την ίδια ώρα (εδώ είναι το οξύµωρο), η Ποινική Δικαιοσύνη, µε µια άλλη δέσµη µέτρων, άρχισε να παίρνει πιο ανθρώπινη µορφή.

Η προσωρινή κράτηση να ατονεί µέχρι παρεξήγησης, η έφεση οπωσδήποτε ανασταλτικό αποτέλεσµα για ποινές έως και πέντε χρόνια, οι µη έχοντες να πληρώσουν τα δικαστικά έξοδα να µην εκτίουν τη φτώχεια τους στη φυλακή… Εως και διακανονισµός για την εξαγορά των ποινών προβλέφθηκε! Σε µια τόσο δύσκολη εποχή όπως αυτή που διανύουµε, οι κραδασµοί είναι αναµφισβήτητα µεγάλοι και ως εκ τούτου οι βόµβες περιττές. Σαν τα πυροτεχνήµατα. Η Δικαιοσύνη άλλωστε, µε τα ελαττώµατά της, δεν θα πάψει ποτέ να είναι το καταφύγιο του πολίτη. Εστω και σε κατασκευές προκάτ…