[Πρόσωπα] Τουρίστας στο Μογκαντίσου
Μάικ Σπένσερ Μπόουν. Εχει περιορίσει τα υπάρχοντά του σε όσα µπορούν να χωρέσουν σ'' ένα σακίδιο και έχει γίνει αιώνιος ταξιδιώτης
Πήγαιναν είκοσι χρόνια, ίσως και περισσότερο, που είχαν να δουν τουρίστα στο Μογκαντίσου. Ετσι η παρουσία ενός ξένου µε µπλουζάκι και σακίδιο στην πλάτη που αναζητούσε µάταια κάποιον τουριστικό χάρτη, έγινε είδηση στην πρωτεύουσα της Σοµαλίας.
Από το 1991 διεξάγεται στη Σοµαλία ένας αιµατηρός εµφύλιος, µε διαδοχικέςεπιθέσεις, εισβολές και αποτυχηµένες ειρηνευτικές αποστολές, που έχουν καταστήσει την αφρικανική χώρα µιααπό τις πιο επικίνδυνες στον κόσµο. Ετσι, όταν ο 41χρονος Καναδός Μάικ Σπένσερ Μπόουν εµφανίστηκε στον έλεγχο των διαβατηρίων στο αεροδρόµιο του Μογκαντίσου, οι αξιωµατούχοι ήθελαννα τον στείλουν πίσω µε το ίδιο αεροπλάνο. «Οµως εγώ», αφηγείται ο Μάικστην ιταλική«Λα Στάµπα»,«άρχισα να φωνάζω, χρησιµοποίησα κάθε επιχείρηµα που µου ερχόταν στο κεφάλι,µέχρι που το αεροπλάνο έφυγε χωρίς εµένα». Οι αξιωµατούχοι του ΓραφείουΜετανάστευσης προσπάθησαν τότε να τον παραδώσουν στηνειρηνευτική δύναµη της Αφρικανικής Ενωσης,όµως αυτή αρνήθηκε ευγενικάνα αναλάβει τη φροντίδα του. Στο τέλος επετράπη στον Μάικ να βγει από το αεροδρόµιοκαι να επισκεφθείτην πόλη του Μογκαντίσου.
Η αλήθεια είναι πως η παραµονή του εκεί ήταν σύντοµη, µόλις δύοηµέρες. Το µόνο που έκανε ήταν να φωτογραφηθεί στο «Peace Hotel» από τον Μουσταφά, έναν δηµοσιογράφο που γνώρισε επιτόπου. Είναι αδύνατο να µετακινηθεί κανείς στη χώρα και δεν υπάρχει κάποιο υπουργείο Τουρισµού που θα µπορούσε να υποδείξει στον Μάικ αυτό για το οποίο ενδιαφερόταν – πού βρίσκονται τα µνηµεία από το ιταλικό αποικιοκρατικό παρελθόν της Σοµαλίας. Πάντως µερικές βόλτες που έκανε στουςδρόµους της πόλης άφησαν έκπληκτους τους ντόπιους, οι οποίοι είχαν χρόνια να δουν τουρίστα.
Στον Μάικ άρεσε το ταξίδι του καιτο αφηγήθηκε στο προφίλ του στο facebook. Αναφέρει εκεί πως τον καθοδηγούν οιρήσεις του δανού φιλόσοφου Σαίρεν Κίρκεγκωρ, πως «η ζωή µπορεί να γίνει κατανοητή µόνον εκ των υστέρων, πρώτα πρέπει κανείς να τη ζήσει», και του Νίτσε, πως «αυτό που δεν µε σκοτώνει, µε κάνει πιο δυνατό». Πρώην αγρότης, πρώην κοσµηµατοπώλης, πρώην εισαγωγέας επίπλων κήπου από την Ινδονησία, εδώ και κάποιο καιρό έχει περιορίσει τα υπάρχοντά του σε όσα µπορεί να χωρέσει ένα σακίδιο και έχει γίνει αιώνιος ταξιδιώτης. Εχει επισκεφτεί ώς τώρα 140 χώρες, έχει περιπλανηθεί από το Κάλγκαρι στον Καναδά ώς τα χωριά των Πυγµαίων στο Κονγκό, από τη Γροιλανδία ώς την Αλµά Ατά του Καζαχστάν όπου σπούδασε µάλιστα ρωσικά. Μετά το Μογκαντίσου, σκέπτεται να πάει να ρίξει µια µατιά στις περιοχές των φυλών των Ντίνκα, στο Νότιο Σουδάν, που δέχονται τις δολοφονικές επιθέσεις των ενόπλων Τζαντζαουίντ τους οποίους στρατολογεί ο Βορράς. «Αν τακαταλάβεις, τα πράγµαταείναι όπως είναι, αν δεν τα καταλάβεις, είναι και πάλι όπως είναι», λέει το τρίτο από τα αγαπηµένα του αποφθέγµατα, το οποίο ανήκει στη βουδιστική διδασκαλία.














