Με φαντασία σκοτεινή

Ο,τι και να έγινέ στη Χαβάη πίσωαπότιςκλειστέςπόρτες του στούντιο, θα µείνει για πάντα εκεί,θαµµένο ακριβόµυστικό της ποπ. Ο καθένας δικαιούται να πιστεύει ό,τιθέλει, αλλά οΚάνιε Γουέστ δενφαίνεται διατεθειµένος για εξηγήσεις.

Κάποια στιγµή τοκαλοκαίρι ειδοποίησε ότι το όνοµα που είχε σκεφτεί γιατο άλµπουµθα άλλαζε. Τοβάφτισε«ΜyBeautifulDark TwistedFantasy»καιάφησετα υπόλοιπα στην «Υπέροχη,σκοτεινή, πειραγµένη φαντασία (του)» Φανταστέιτέ, από εκεί και πέρα, ταπάντα. ΟΚάνιε τρελά θηκε· έγινε αυτόςακριβώς που χρειαζόµασταν να ακούσουµε. Αν υπήρχε κάποια αµφιβολία,διαλύθηκε τη στιγµή που το «Runaway» ξαφνικά σταματά σαν να τελειώνει και αρχίζει ένα πιάνο απότο που θενά ενώ ο Κάνιε υψώνει το ποτή ρι του για τους«βρωµιάρηδες, τα λαµόγιακαιτουςηλίθιους»(βάζει και τον εαυτό του µέσασε αυτούς). Μετά,τίποτε δενείναι πια το ίδιο.

Ο Κάνιε κάνει τιςσυµβάσεις πουρέ και βάζει προτεραιότητες. Ακόµη καιβραχυκυκλωµένοςµετα electro καλώδιατης προηγούμε νης κολεξιόνδεν είχεησυχάσει: Κόψε από ‘δώ, μπεςστη γραμμή από εκεί – αυτό θέλω από σένα – μαζέψου και βολέψου με τα λίγα. Η απάντησή του; ΦΟΥΛ σέ Ολα. Ολες οι µουσικές εντυπωσιακέςκαιταλό γιασταράτα.Δηλαδή:Ωςεδώ τοστένεµακαιοιπερικοπές. Το«Fantasy»ξεφορτώνειακό µη επιρροές απόχίλια δυο µέρη, από KingCrimson καιρέγκε ως ΒlackSabbathκαιhiphopευφυές, λαµπρό,χριστουγεννιάτικο. Prog-rock και βάλε, ποπ εκρηκτική και «σαµπλς»πολυβόλα. Το πώς «χτίζει» τα τραγούδια είναι τέ χνη. Απότο τίποτεξετυλίγει όπερα. Πάνωστο«Fantasy» «καλεσµένοι» εκλεκτοί, Jay-Ζ, Rihanna, ΒonIver,NikkiMinaj,oΕλτον Τζον στο πιάνο, βήµατα στη σκάλα και «I love yous – I hate yous» (στο εξαίσιο «Blame game»). Θα ‘θελα να ‘ξερα τι έγινε στη Χαβάη όπου ο Κάνιε ηχογράφησε, αρκεί όµως ότι σε µια εποχήστενή και άβολη που τρέχουµεκαι δενπρολαβαί νουμε αυτά εδώ τα κομμάτια μπο ρεί ναµας έχουναγκαλιά µετις ώρες. Σας το έλεγα ότι στη μουσι κή µπορούµε να ελπίζουµε ακόµα.